NovaMin, what's in a name, n’est-ce pas
Onlangs zag ik een reclame voor tandpasta. Het is wat met die reclames: stortvloeden. Je ontkomt er niet aan.
In woord, in beeld, op straat, op internet en waarschijnlijk binnenkort ook via wifi automatisch geïmplementeerd in je gedachtengang en looproutes.
Enfin.
Daar werd een woord uitgesproken dat klonk alsof het rechtstreeks afkomstig was uit de verre sciencefictionwereld en avonturen van de Starship Enterprise, vele lichtjaren verwijderd van de aarde.
NovaMin.
De tv-reclamestem sprak het uit met zoveel overtuiging dat ik direct het gevoel kreeg dat ik iets belangrijks had gemist.
NovaMin.
Ik had er nog nooit van gehoord. Zodra zo’n woord op televisie verschijnt, knikt iedereen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Indoctrinatie van de bovenste plank. Het lijkt soms een beetje op politiek bedrijven. Herhalen, blijven herhalen en daarna nog eens herhalen, totdat men denkt: dat is het, dat moet het zijn, dat moet ik hebben. En zo hoort het te zijn.
Bingo.
Voor de fabrikant weer een luchtbel die langzaam maar zeker vastigheid krijgt aan land.
Vroeger poetsten we gewoon onze tanden. Klaar was Kees. Als de haren van je tandenborstel krom stonden en alle kanten op wezen, kreeg je van je moeder een nieuwe. Meer wetenschap kwam daar niet aan te pas. Met water als de tandpasta, als de tube helemaal tot de laatste drup was uitgeknepen.
NovaMin klinkt indrukwekkend. Ik heb geen idee wat het is, maar het klinkt alsof je er een ruimteschip mee kunt repareren.
En dat zie je tegenwoordig overal. Bij shampoos, wasmiddelen, gezichtscrèmes, voedingssupplementen en nog duizend andere producten die wij volgens de reclame onmogelijk kunnen missen. Steeds vaker worden we bestookt met woorden die niemand begrijpt, maar die wel direct vertrouwen moeten inboezemen.
Wat doet de fabrikant?
Die huurt een spindokter in voor het script, een acteur die vandaag dokter is, morgen tandarts, volgende week uitvinder en als het moet ook nog professor. Vervolgens gaat ergens een groep slimme koppen om een tafel zitten en net zo lang nadenken totdat er een naam uitrolt die niemand begrijpt, nauwelijks uit te spreken is en toch klinkt alsof drie professoren, een kernfysicus en een ruimtevaartingenieur er twintig jaar aan hebben gewerkt.
NovaMin?
Perfect. Zet maar op de verpakking.” Dat verkoopt als een trein.
De hele wereld lijkt steeds meer doordrongen te raken van dit soort onfeilbare verkooptrucs. Ondertussen klagen we steen en been over producten van pisbakkenstaal met een houdbaarheid tot aan de voordeur van de winkel of de bezorger van de webshop.
Soms lijken we spreekwoordelijk op schapen die zich opnieuw in het ooitje laten leggen.
Fascinerend eigenlijk.
Complete distributiecentra draaien overuren omdat deze wondermiddelen niet aan te slepen zijn. Onderzoeken naar de werking blijken vervolgens opvallend vaak afkomstig uit dezelfde hoek als waar het product vandaan komt. De reclamefolders en advertenties blazen vervolgens vrolijk verder op de loftrompet.
Resultaat: heel Nederland koopt het.
En ik blijf het fascinerend vinden hoe een volstrekt onbekend woord binnen enkele weken verandert van niets naar een onmisbaar onderdeel van het dagelijks leven.
Klinisch bewezen.
Door de fabrikant, dat dan weer wel.
Vermeld op de verpakking in letters zo klein dat je eerst een elektronenmicroscoop nodig hebt voordat je kunt lezen wat er eigenlijk staat, meestal ook nog in een taal die je niet machtig bent.
P.S.
Ze mogen me bellen.
Ik heb meer dan genoeg fantasie in mijn hoofd om nog een paar honderd van dit soort namen te verzinnen. En eerlijk gezegd zie ik me al aan zo’n marketingtafel zitten.
Waar de directeur vraagt: “Heeft iemand nog een pakkende naam?”
“Ja,” zeg ik. “Gewoon tandpasta.”
Epiloog
De tv-stem sprak het woord NovaMin uit met zoveel gezag dat je bijna zou denken dat de mensheid zonder dat spul al jaren op de rand van de afgrond balanceert en slechts door tijdige tussenkomst van een tube tandpasta van de ondergang is gered.
Hoe meer ik over NovaMin nadenk, hoe minder ik begrijp waarom het zo heet. Nova staat voor nieuw en een oplichtende ster. Min betekent minder.
Het product belooft meer, de naam eindigt op minder.
Misschien is dat precies de reden dat het zo goed verkoopt.
