Doodgeschoten met windbuks

Een tijdje terug krijg ik een melding dat er ergens in een van onze dorpjes een dier is aangeschoten. Gelukkig heeft iemand de moeite genomen en dit gemeld bij de politie. Een zaak van zinloos dodelijk geweld blijkt weer eens  achteraf.

Ter plaatse gearriveerd  kunnen wij niet meteen zien of inschatten wat er gebeurd is. Er zijn geen andere stille getuigen die kunnen wijzen op een schietpartij op micro niveau.

De melder en getuige tegelijk heeft er geen problemen mee om zich bij ons te vervoegen en mede te delen wat er gebeurd is. In zijn voortuin lopen geregeld kippen los rond. en wel sierkippen met een fantastisch mooi pluimage. Niet van de plofkippen soort die wij in de diepvriezers van de winkels mogen aantreffen. Eigenlijk zou deze veronderstelling uiteindelijk geen verschil mogen maken. De ene soort wordt gehouden voor het plezier en de andere soort de voedselketen, dat is nu eenmaal zo.

De dood aangetroffen kip is nog steeds een sierlijk elegant wezen van het grijze soort inclusief met een groene enkelband. Het diertje is met een windbuks kogeltje om zeep geholpen.

Eigen richting kiezen om overlast bezorgende dieren te weren of uit te roeien met een windbuks dat past niet meer en is verboden in onze moderne tijd. Overal zijn er regels. Dus ook voor het gebruik van windbuksen van het kermissoort. Je mag er uiteindelijk alleen maar iets mee op je eigen erf als het leven waar je op schiet wettelijk niet beschermd is. 

Bij oefening op kartonnen schietkaartjes hoort een vanger erachter om een ricochet te voorkomen. Is het een buks van het zwaardere soort dan moet je wel een wapenvergunning hebben. Dus zonder meer een windbuks aanschaffen en vlammen op alles wat beweegt dat kan en mag niet. Moreel en wettelijk gezien.

Het gevaar van windbuks gebruik ligt altijd op de loer. Stel je voor je krijgt ongewild een kogeltje in een oog. Dan zijn de gevolgen niet te overzien. 

In onze casus is hier gelukkig geen sprake van. De gebruikte windbuks –overigens niet van het kermissoort- wordt in beslag genomen. Strafvordering zal geraadpleegd worden zoals ook overleg met justitie om de zaak in de juiste wettelijke kannen te gieten. Een boete zal wellicht volgen. Je mag namelijk niet zomaar op andermans eigendom schieten.

Het diertje werd niet voor de voedselketen om het leven gebracht maar slechts voor plezier of uit hinderlijke ondervonden gevoelens. Ik weet dat de plekken waar kippen lopen op het gras, dat daar in ieder geval geen onkruid of ongedierte meer groeit of komt. Eigenlijk een soort van gratis natuurlijke stofzuiger of onkruid wieder. Uit deze geledingen loopt er nu eentje minder rond.

Bij het weggaan zie ik aan de overkant een andere sierkip zitten. Eentje van het melancholische en nu zielige alleenstaande soort, zo lijkt het te zijn. Ook hij is een beauty, mooi in het zwart opgetuigd met een mooie forse hanenkam en bruine tranende ogen, kan ik mij zomaar voorstellen. Zijn bruine ogen kijken mij hopeloos en verslagen aan. Ook deze kip is geringd met een mooie groene enkelband. 

Ik denk dat deze sierkippen partner elke dag weer opnieuw zal rouwen om het nodeloze verlies van zijn maatje. 

Dat heeft de mens dan weer eens beslist. Jammer in dit geval. Bezint eer u begint.

Kraaien

De KRAAIE oet 't Lömmerichterveldj

Een tijdje geleden alweer heb ik een oud fotoalbum ingekeken. De meeste volwassenen zijn al lang overleden. Mijn blik valt op twee foto’s. De eerste foto uit de 50-er jaren voor de woning van mijn opa en oma, Tunnelstraat 16.

De buren hebben in de finale goud behaald voor 50 jaar ononderbroken huwelijk. Toen als normaal te betitelen en op de dag van vandaag een buitengewone prestatie te noemen

Veel later (’62 of ’63) nadat oma gestorven was, zijn wij met ons gezin gaan inwonen bij opa, dat ging toen eenmaal zo ivm de mantelzorg voor en ten opzichte van elkaar. De woning van opa maakt deel uit van een z.g. kolonie. De woningen waren naar buiten gericht en binnenin de tuintjes en getskes, lees steegjes. Iedereen kent elkaar. Uit die kleutertijd zijn ongetwijfeld veel dingen die toen speelden, mij ontgaan. Ik had best wel een leuke jeugd. Iedereen in de buurt had hetzelfde te besteden, weinig dus maar als kind veel plezier en kattenkwaad. 

Er was geen w.c. noch bad voorziening binnenshuis. Dat moest allemaal separaat buiten de woning op een voorziening, in de kou gebeuren. Wassen in de badkuip op de vrijdag. In het weekend kreeg je zoet en limonade. De melkman met paard en wagen kwam door de straten en melk werd nog in kannetjes verkocht, later in grote liter flessen van de Campina.

Het Limbrichterveld was een kleine gemeenschap. Er was een kleuterschool waar ik naartoe ging. Ik liep de Tunnelstraat over en via een steegje langs slagerij Cremers, richting Limbrichterweg waar het houten kleuterschoolgebouw, lag. In het dorp waren drie winkels, waaronder de Vivo en de Spar. Op de woensdag was het frieten tijd. 

Op de Tunnelstraat lag een houten friteskeet van Piet en Elly. Daar kreeg je voor weinig geld frites, frikadel, kroket, haring, rolmops of voor 5 cent een waterijsje. Toen ik groot ( 6 jaar) was ging ik naar de lagere school, lopend zoals iedereen in die tijd.

Verder had Limbrichterveld een voetbalclub, de “Kraaie”. Mijn vader heeft daar gevoetbald en heeft nog lang als vrijwilliger de kalk-lijnen op het voetbalveld getrokken op zaterdag. Daarbij werd hij steevast begeleid door ons hondje Tommie, een asbak foxje.  Mijn broer en ik hebben dit hondje van het slachthuis gered. Iemand op een fiets wilde hem daar laten afmaken. Ons gezin heeft zich over dit lieve hondje ontfermd.

Han

De “Kraaie” hadden het voetbalveld dichtbij de kolonie. De jeugd amuseerde zich daar en er werd wekelijks getraind en gevoetbald. De voetbalclub had ook een omkleedruimte in de vorm van een gemetseld gebouwtje. Ik weet nog dat de voetballers tijdens de rust, dampend hete thee dronken.

Op een wedstrijddag. Ik meen mij te herinneren dat ik een jaar of vijf oud was, stond ik naast de goal. 

De wedstrijd was aan de gang. Plots werd uitgehaald. Ik kreeg de leren poeier hard midden in mijn gezicht. Ik werd volledig omgeschoten en heb toen mijn 1^e knockdown beleefd. Ik weet nog dat de wedstrijd of oefenpartij even werd stil gelegd om zich om mij te bekommeren. Commotie ten top. 

Aangeslagen als ik was ben ik vergeten om te huilen. Nu ik eraan terug denk voel ik die bal, alweer.

Dan denken we tegenwoordig dat altijd een gebouw of een standbeeld nodig is voor een memorabele- en gedenkwaardig gebeurtenis, niet dus. Een foto zal mogelijk nog meer de sentimentele omstandigheden van toen kunnen weergeven

De kolonie werd uiteindelijk afgebroken om plaats te maken voor de flats aan de Eisenhowerstraat. Op dit moment is de kolonie aan de overzijde van de Tunnelstraat aan de beurt om gesloopt te worden. Echter de gevels blijven gelukkig behouden. Mooi toch die behouden nostalgie.

Koffie verkeert

De zon brandt er stevig op los en laat ruwe materialen wassen waar wij mensen ons voordeel mee doen. Het leukste voor de mens is toch om eetbare grondstoffen te gebruiken om de honger te stillen en als het kan een gelukzalig en voldaan gevoel, aan over te houden.

Trapsgewijs komt de mens er achter dat koffiebonen voor een grote mate van opgewondenheid zorg kunnen dragen. Ooit en lang geleden is er een herder die probeert te overleven samen met zijn geiten. In een veraf en warm en droog land op een dor en droog stukje woestenij probeert hij om de dieren te laten grazen en eten. Ze lopen altijd naar een bepaald soort plant, door gebrek aan een riant eet assortiment en grazen en trekken aan bladeren en zo, van dit onbekende sterke- en stugge struikje.

De geitengebitjes malen net zolang tot het afgeknabbelde zaakje tot een afslikbare puree veranderd is en in hun maag verdwijnt. Dolkomisch en tamelijk snel en opgewonden tegelijk rennen de geiten even later er vrolijk op los. De naam bokkensprongen, stamt uit deze tijd.

De herder filosofeert er op los en gaat op zijn beurt het struikje nader inspecteren. Hij plukt de bonen en ontdekt hun magie, nadat hij de bonen gemalen en gekookt heeft. Het aftreksel is bitter, maar geeft een onbekende aantrekkelijke zinnenstrelende geur en tegelijkertijd een grote mate van voldoening en helderheid van geest.

Iemand die bijna niets te besteden heeft deelt graag, zo ook deze menslievende naïeve herder. In deze tijd is economisch gewin ook al belangrijk voor de gewetenlozen onder ons. Er is geen copyright, patent of bescherming van vondsten of ontdekkingen. De koffietijd heeft een ware metamorfose betekend in het drinkpatroon van bijna een ieder. Met massaproductie van deze plant tot gevolg.

En de herder dan? Hij loopt nog steeds naar een struikje in de woestenij en plukt dagelijks een paar bonen die hij maalt, kookt en geniet van de geur en smaak.  Hij heeft geen idee wat zijn ontdekking tot gevolg heeft gehad. 

Wel een grote denker deze herder die zijn hoofd blijft schudden over de zorgelijke situatie in de wereld. Hij is gelukkiger met bijna niets dan anderen met hun onoverzichtelijke berg aan rijkdommen.

Wat is dan verkeerd aan koffie? Mogelijk melk erin roeren? Opdat zij kunnen samensmelten, evolueren en zich uiteindelijk kussen!

Smakelijke koffie op deze –nog droge- zondag

Vrijheid

Ooit was je klein, broos, liefelijk maar ook bevangen met een vleugje stoutmoedigheid onder je huid. Je bent geboren in een tijd dat er nog geen handgeschreven wetten zijn.

Edicten worden uitgesproken door de corrupte machthebbers of gezagsdragers. Maar je bent geboren zonder gouden lepel in je mond. Dat betekent van jongs af aan buigen voor je meester.

Je wordt in je prille bestaan geestelijk- en lichamelijk beschadigd en misbruikt in je intiemste maagdelijke kinderlijke onschuld en -zones. Zonder consequenties voor de wellustige boosdoeners. Je opvoeders hebben je tijdens een maaltijd omgewisseld voor een bord met lauw en laf voedsel.

In deze tijd ben je vergeten om je eigen leed te uiten. Vele tranen zijn opgedroogd en gestorven op je wangen en lippen, tot de laatste traan verbleekt in de aanschijn van je armetierige leven tot dusver.

De wereldlijke ondank, de corruptie, de manipulatie van jouw lichaam en geest door anderen blijken niet bestand tegen jouw sterke geestelijke capaciteiten. In de harde leerschool van het leven is het zwemmen of verzuipen. Jij blijft gelukkig boven water dobberen.

Wat houdt je overeind? Je weet het niet. Uiteindelijk blijken jouw intrinsieke waardes een onzichtbare beschermlaag om je ziel en geest heen te leggen. Dus volgt de begin stap naar lichamelijke weerstand, met een gros aan overleving zin.

Wat heb je nodig voor weerstand in te zetten? Je weet het niet. Daar ben je dan ook nog veel te jong voor. Maar gelukkig vordert de ontwikkeling van jouw geest met rasse schreden. Langzaamaan wordt jouw lichaam, geest en ziel ineen gesmeed tot een gebalde virtuele vuist.

Ook sluwheid, list en bedrog zijn items die je voor je eigen, laat werken. Zo ook groeiende lichamelijke krachten. Daarmee maak jij jouw tweede grote stap naar overleving.

De tweede stap is dat je de rollen speels begint om te draaien. Je komt uit je comfort zone. Misbruikers houdt je voor de gek. Stiekem, speels en listig worden nieuwe kernbegrippen in het plan naar een betere toekomst.

In deze gedicteerde wetteloze tijd vecht men met zwaarden en schilden. Jij nog niet. Gladiatoren oefenen met elkaar in vechtkunsten en sommigen blijken in de arena in wrede gevechten te kunnen overleven.

Tijdens de verwekking was de dader een vechter op leven en dood. Laten deze genetisch bepaalde eigenschappen jou nu goed van pas komen. Weer een voordeel, buiten je beauty looks.

Je hebt een oefenmeester –weliswaar een slaaf- gevonden die jou technieken en tactieken leert om te overleven en om te doden. Of je deze skills inzet voor rebellie, wraak of om je eigen leven te beteren zal blijken als de nood aan jouw vrouw zijn, komt. Je leert snel.

Uiteindelijk ben je in de natuur gaan wonen en heb je je uitweg naar dit vrije leven hard moeten bevechten. Je hebt vele misbruikers permanent de mond kunnen snoeren, zoete wraak is toch mooi. Oog om oog tand om tand. Dat is nu eenmaal zo. Zij namen de gok om op jouw levenspad de uitweg te blokkeren, funest. Dat doen ze geen tweede keer. Hun liederlijke verminkte dode lichamen ten spijt.

Opgekropte Woede lucht uiteindelijk toch op.

Het vertrouwen in de mensheid ben je verloren. In rust, stilte en wijsheid zal je onder een vrije hemel leven. Of je solitair blijft leven is een onzekerheid. De toekomst zal dit uitwijzen als de tijd daarvoor rijp is.

Een voordeel heb je, je bent al sinds je geboorte een bijzonder en vooral knap mens –binnen en buiten- met mooie blonde gouden lokken. Maar je foto is wel gefotoshopt!

Een nadeel, de mens blijft slecht en hebzuchtig naar macht.

Interview met een Alien

OMGEDRAAIDE UFO ?

Een paar weken geleden alweer, meteen na de finale WK voetbal valt mijn oog op het stadion Macarena in Rio de Janeiro.

De vormen van het stadion, de nuances, de kleursettings van de vuurwerk explosies leveren, volgens mijn eigen referentiekader, een science fiction vergelijking met een unidentified flying object (UFO) op.

Wanneer we ons realiseren dat er ontelbare melkwegstelsels zijn, veel meer dan alle zandkorrels in de Sahara woestijn, dan is het toch aanmatigend dat wij mensen denken de enige levensvorm te zijn.

In de mierenhoop van planeten, asteroïden, melkwegstelsels en alles wat er nog buiten onze atmosfeer rond drijft, zijn er wellicht super intelligente levensvormen die onderzoekingen verrichten, controleren naar onze staat van dienst en vooral moeten lachen -met een traan- vanwege onze primitieve dodelijke aard.

Een logisch gevolg zou kunnen zijn dat Aliens een bepaald soort van piketpalen hanteren om hun routes in deze oneindigheid vast te leggen. Vooral nodig om hun weg in de eindeloze Galaxy terug te kunnen vinden. Hetzelfde als dat ene korreltje zand in de kolossale Sahara woestijn in Afrika.

Dan schiet Mario Gotze ein Tor en Duitsland wordt wereldkampioen voetbal. Na de huldiging barst het vuurwerk in alle hevigheid los. In mijn slaap droom ik over het Macarena voetbalstadion.

Dan mijn sf-droom; In mijn slaap krijg ik bezoek van een Alien. Deze ET deelt mij mede dat hij naar deze planeet is gelokt door een kleurrijke ontploffende knal. Dat blijkt het vuurwerk te zijn geweest uit Macarena stadion in Rio. Dit stadion vertoont een sterke gelijkenis met zijn UFO. In omgekeerde vorm, dat dan weer wel.

We komen in gesprek en ik mag hem of haar of ET interviewen. ET begint ronduit te vertellen en zegt dat hij van zijn bevelhebber opdracht heeft gekregen om de Galaxy in alle uithoeken te doorkruisen op zoek naar solide, wereld opbouwende levensvormen. ET heeft al ontelbare levensvormen mogen aanschouwen. Maar wat hij op onze planeet heeft gezien is zelfs voor hem met geen pen te beschrijven. Niet dat hij een pen gebruikt om zijn gedachten vast te leggen!

Een korte tijd bij ET is in tijdsduur veel anders dan een etmaal bij ons. Een dag bij ons kan worden vergeleken met 1000 tot 10.000 jaar bij de Aliens. In de ruimte gaat alles veel sneller. Anders zou ET nooit de triljoenen sterren en levensvormen in een kwantum leap, bezocht kunnen hebben.

Een paar dagen terug bij ET - bij ons al gauw meer dan 10.000 jaar – lopen de mensen op aarde nog rond in dierenhuiden. ET doet een aantal proeven met deze prehistorische mensen. Er moeten namelijk grote en solide oriëntatiepunten gemaakt worden.

ET implementeert daarvoor enkele gaven bij ons mensen. Daar is geen operatie voor nodig maar gewoon een zuchtje wind met ufo ingrediënten. De gaven zijn wiskundig intellect en hebzucht. ET zorgt als proef op de som ervoor dat deze gaven bij een geselecteerde groep terecht komen en nooit meer dan een gave per geselecteerde.

De intellectuelen beginnen als razenden plannen te maken voor deze bakens. De hebzuchtigen zien er hun voordeel in, worden de baas en lijven dan ook met zwaar geweld de intellectuelen in. Zij laten bakens in de vorm van piramiden in Egypte, in Zuid Amerika in China in de Oriënt en ga zo maar door, bouwen door de slaven. Enfin u kent het verhaal van de farao's.

ET vertelt verder dat dit een verschrikkelijke- maar ook leuke tijd is voor de Aliens. Zij hebben andere manieren in de omgang met elkaar. Macht, hebzucht en oorlog zijn uitgebannen. Zij zijn geëvolueerd tot schemerige levensvormen die baas boven materie zijn. Hun gedachten alleen zijn toereikend om iets tastbaars te maken.

In tegenstelling tot de aarde waar de hebzucht en wapenwedloop groeit en bloeit. Om ons in te tomen hebben de Aliens op aarde reeds een aantal proeven uitgevoerd. 

Een keer hebben ze een planetoïde bij het schiereiland Yucatan in de buurt van Mexico op aarde laten ploffen. Duizenden jaren duisternis is debet geweest aan het feit dat al het leven gestorven is. Vooral de kolossale prehistorische levenssoorten die elkaar opvraten. Dat is sowieso een misser van jewelste geweest. Door deze uitroeiing kon weer nieuw leven op aarde ontstaan. 

Uiteindelijk blijkt dan dat de mensensoort de beste is, uit meerdere slechte opties.

Nu zien we alweer dat mensen zich gedragen als de vroegere prehistorische diersoorten die elkaar opvraten. Dus ook de mensheid schijnt alweer een misser te zijn.

De Aliens besluiten dat intelligentie zal worden toegevoegd aan het DNA. Via een wind over aarde geblazen werd elk mens hiermee besmet. Resultaat? De geschiedenis herhaalt zich alweer!

Het is maar dat u het weet. Het is nu al bijna te laat. 5 voor 12. De Aliens gaan nu een offensief plaatsen met plastic. Eerst op het land, dan in de oceanen en dan in de voedselketen. Kijken of de mens en helaas ook de dieren, dit kunnen overleven!

ET vertelt dat de Aliens nog een keer hebben moeten lachen in het jaar 1969 wanneer de Apolloraket op de maan landt. Ze hebben onderweg nog ff geholpen anders zou Armstrong en c.s. zijn verongelukt.  

Verder nog een Alien grapje in Roswell, New Mexico. Daar hebben ze een dummy ufo laten neerstorten in 1947. In Roswell waren ze toch al bezig met nucleaire kernbom proeven onder uiterste geheimhouding, de X-files. Het Science fiction genre kreeg hierdoor een boost. Tegenwoordig meent de mens al slim te zijn door met minuscule telescopen het heelal af te struinen als wetenschappelijk bewijs! 

RING RING RING. De wekker gaat af en ik word langzaamaan wakker. Ik heb een droom gehad over een gesprek met een vreemde snoeshaan. Normaliter kan ik me geen enkele droom herinneren!

Duitsland is nog steeds wereldkampioen voetbal. Ik krijg plots een rare gedachte over het liedje hé Macarena.

Nog steeds ontdekken we mysterieuze graancirkels in de zomerse komkommertijd. Naastenliefde en genocide gaan dagelijks gearmd, ik bedoel in een innige gewelddadige omstrengeling, met elkaar om. Waarbij gewelddadig optreden de meeste lucht schijnt te krijgen

Ik wens jullie een fijne zondag