Freedom

Once you were small, fragile, lovely but also stricken with a smooth touch of boldness under your skin. You were born in a time when there are no handwritten laws.

Edicts are pronounced by the corrupt rulers or authorities. But you were born without a golden spoon in your mouth. That means since your early childhood, bowing to your masters.

You are in your early existence clergy and physically damaged and abused in your intimate virgin childlike innocence and -zones. Without consequences for the lusty culprits. Your educators have swapped you during a meal for a plate with tepid and cowardly food.

At this awful early time you have forgotten to express your own grief. Many tears dried up and died on your cheeks and lips, until the last tear pales in the face of your miserable life so far.

The secular ingratitude, the corruption, the manipulation of your body and mind by others appear not withstand strong your mental abilities. In the hard school of life is to sink or swim. You stay happily on your mistrial grounds.

What keeps you straight up? You do not know. Eventually your intrinsic values prove an invisible protective coating to superimpose your soul and spirit. So your following the initial step towards physical resistance, with a majority of survival sense.

What do you need to put in resistance? You do not know, far too young at age. But fortunately the progres of developing your mind is swith. Gradually your body, mind and soul together forged a virtual clenched fist.

Also cunning, trickery and deceit are items you use for your own benefits. Soon your strength increases physical. Thus you make your second major step towards survival.

The second step is that the roles playfully begins to turn around in your direction. You outcome your own comfort zone. Abusers, now are fooled very hard by you. Secretly, playful and cunning are key concepts in the new plan for a better future.

In this dictated lawless time the fightingscene is the arena and the use of swords and shields. You are not yet one of them. Gladiators practice together in martial arts and some seem to survive in the arena in brutal battles by defeating the opponent gladiator.

During the brutal conception between your mother and the perpetrator - a fighter to the death - you became the living fruit of a brutal birth. Let these genetic traits now come in handy. Another advantage beyond your extreme beauty looks.

You found eventually a coach -a slave- who teaches you techniques and tactics to survive and to kill, Yeh! You improve these skills on daily routine for many hard years. Commitment to rebellion, revenge or defending your life and kill the opponent will turn out as this need, comes your way. 

Eventually you're going to live in nature and you have to fight your way out to this hard free life. You have many abusers permanently silenced by deathly sharp sword blows. Your sweet revenge is beautiful. An eye for an eye and a tooth for tooth. That is how it is. They took the gamble to block the way of your life path, disastrous. They don't can do this a second time. Their debauched mutilated dead bodies are the last evidence of their bloodely defeate.

The faith in humanity you have lost. In peace, tranquility and wisdom you will live your life under a free sky. Whether you remain solitary life is yet uncertainty. The future will tell if the time is right to make a right choise in this matter.

One advantage you have already,  since your birth, you are especially handsome woman with beautiful blond golden locks!

But your picture is photoshopped!

One drawback, people remain poor and greedy for power.

Domus

Onder een brug aan een rivier ligt een ingedeukte grote kartonnen doos. Er steken twee modderige voeten uit. Bouwkundig een farce, behalve voor zijn bewoner. Het is zijn huis. De hemel is zijn dak verder niets. Zomers warm en s ’winters ijskoud. 

Schoenen heeft hij niet. Voeten zijn gehard door ruw dik onooglijk eelt. Zijn lichaam is tenger en vies. Schoonwassen zou hem lekker doen ruiken, maar dan verdwijnt zijn laatste greintje weerbaarheid. 

Eten en drinken gaan bij hem niet volgens de schijf van vijf, maar volgens de onhygiënische restanten in vuilnisbakken. Is het mogelijk om zo te blijven leven en waarom deze (on)vrijwillig gemaakte keuze?

Heeft de man genoeg van de maatschappelijke carrière of politieke correctheid, de betalingsdiscipline van de belastingwetgeving of heeft hij het hoofd buigen en in de maat lopen, opgegeven?

Zijn huis is mobiel, inklapbaar wanneer hij door de handhavers wordt verwijderd. Bijkomend voordeel, zijn tegenwoordig huis kost niets en is volledig recyclebaar. Steeds weer steekt hij ongestraft zijn huis in de brand. Van de restwarmte geniet hij, voor slechts een kort moment, maar dan toch.

Een nieuwe woning zoeken gaat snel. Een gratis kartonnen doos vinden diens uiteinden uitklappen en voilà de woning is klaar voor gebruik, met gratis buitenairco zonder het irritante mechanische gezoem.

Als jong kind ben ik beschermd opgevoed met mijn familie in een woning van steen met een stevig pannendak. Verwarming slechts in een kamer via de kolenhaard, welke warmte en genegenheid uitspuwt. Als kind weet ik niet beter. Naar bed gaan in een ijskoude slaapkamer. Snel warm worden door de kruik, wat een luxe toen. 

’s Morgens niet naar buiten kunnen kijken door de bevroren ruiten met ijs-rozetten erop.

Overdag buiten spelen met kinderen, warm gekleed in de kou ravotten. Het computertijdperk is dan nog niet aangebroken.

Tegenwoordig zijn huizen super-de-luxe. Het verondersteld geluk ligt via een elektrisch infuus aan de social media vastgeklemd. De wereld ligt binnen bereik in de woning.

Veel woningen staan onder water, lezen we in de krant. Het dak is niet kapot, water loopt niet ongeremd door de gang. Nee, de hypotheekschuld is groter dan de economische waarde.

De man in de kartonnen doos is wel schuldenvrij. Hij is met niets gekomen en neemt afscheid van het leven materieel gezien, nagenoeg met niets. In zijn hart zit een ongekende niet te bevatten rijkdom van tevredenheid.

Waarschijnlijk zal niemand hem volgen op zijn pad en dus blijft hij alleen achter,

Een amfibie in huis!

Padden (bufo’s) en kikkers (anura) en dergelijke amfibieën zijn niet bang om nat te worden. Ze zoeken een habitat of veilig onderkomen ergens in Europa. Waar, dat maakt hen niet zoveel uit. Er moet wel vreedzaam geleefd kunnen worden in co existentie met anderen, lees groteren in de voedselketens op aarde.

Een bufo heeft maling aan (lands)grenzen of op notarieel papier beslechte eigendomsrechten. Daar waar Bufo gaat, daar staat hij en doet zijn ding. Bufo is met weinig tevreden en leeft in volledige harmonie met zijn omgeving. 

Het voordeel van bufo is dat ie zijn kop dichthoudt, althans je hoort hem niet. Zijn neef Anura is gezegend met een kwakblaas. Vooral nodig als lokinstrument voor soortgenoten. Maakt af en toe een herrie in het voorjaar waar je niet goed van wordt (vals zingen) vooral als ze in een orkest een deuntje mee kwaken of kwekken.

Mijn woning heeft exterieur een stenen trap. Onderin is er een putje gemaakt om doorsluizend hemelwater waardig en selectief af te voeren als een waterval. Dit putje ligt ingebed in een stenen vloer. De cementophoging onder de stenen zou eigenlijk afgemeten recht en waterdicht moeten zijn.

Nou wil het feit dat mogelijk hemelwater debet is aan een slijtingsproces van rul cement. Want er zijn net als in een grot een aantal ruimtes ontstaan die NU een plezant, lees plezierig,  onderkomen geeft aan onze bufo, sinds jaar en dag.

Ik weet niet hoe oud een bufo kan worden maar hij is een vaste kraker en deel-huisgenoot geworden van ons menselijk habitat. Hij leeft van insecten en op zijn stenen onderkomen met uitstulpingen binnen zijn bereik wordt nooit en te nimmer een dood insect of überhaupt een insect aangetroffen.

Wij van de menselijke tak voeren hem niet, we geven hem als blijk van waardering genoeg vrije ruimte om zijn eigen ding te kunnen en blijven doen. Wat we wel zien is dat bufo met zijn soortgenoten kan communiceren op een verbale- maar ook op een non verbale aard en voortplantingswijze. Hij heeft geloof in de labiele toekomst en vindt het vooral prettig “toeven” bij mij en mijn gezin. Hij betaalt geen huur maar neemt gewoon zijn leefplekje in, in ons habitat. Leuk hé!

Bufo heeft ons ook deelgenoot gemaakt om zijn en onze eventuele angsten te overwinnen. We zijn gewend zo niet gehecht geraakt aan hem. Wij zijn niet meer bang voor hem en hij is helemaal niet bang voor ons. Het is wel altijd uitkijken geblazen om niet op hem te trappen. Dat komt door zijn camouflagepak en –kleuren maar ook omdat hij angstvrij is. De mens –wij dus- hebben hem nog nooit een strootje in zijn weg of op zijn pad gelegd.

Volgens mij denkt hij  van;  ik trap niet op jullie mensen dus dan zullen jullie ook niet op mij trappen….  Toch weer een mooie geweldloze gedachte.

Alleen, Bufo weet niet dat wij veel zwaarder zijn dan omgekeerd evenredig het geval is.

De laatste tijd gaat hij helemaal niet meer opzij en blijft als het ware in het looppad staan als een ridder te paard op een smalle brug, getooid met lans en schild en harnas.

Hij wacht ons op op zijn ingenomen eigen territorium onderin op de stenen plavuizen vloer. Dat is his world geworden. Er liggen bladeren en het is er zwoel en vochtig nat. Kortom een ware vakantieplek voor onze Bufo.

Vanmorgen is het weer zover. Hij staat als het ware breed geschouderd op zijn “vloerdomein”. Er ligt een hoop bladeren en veger en blik staan klaar om zijn overzicht en territoir overzichtelijk te maken. Bufo denkt er niet aan om ook maar een centimeter opzij te gaan voor zijn menselijke onderdanen zoals hij mij en mijn gezin schijnt in te schatten.

Fier, trots en onbewogen als een standbeeld, star voor mij en mijn gezin om de komende confrontatie als het ware snel af te slaan. Ik begrijp zijn gematigde offensieve houding niet. Bovendien heeft bufo  priemende, verzengende en dwingende ogen die groter lijken als zijn eigen lijf en leden.

Bufo is in staat om verbaal en non verbaal in staat om te communiceren. Want in het uitgeslepen onderkomen zit zijn soortgenoot van andere kunne. Hoe ik dat weet? Zoiets zie je. Maar dan moet je wel het hele plaatje kunnen en willen zien.

Als ik weer een keer de blader omgeving heb gekuist met veger en blik blijkt pas waarom Bufo er staat als een ware rots in de branding. Zijn vrouwtje is voor driekwart weggekropen in hun onderkomen. Echter plots beweegt er nog iets op de plavuizen. Een miniatuur Bufo van 3 cm. Meneer Bufo is non verbaal aan de slag geweest –tjakka- en heeft zijn AOW en nageslacht veilig gesteld.

Ik denk dat de natuur en dan in het bijzonder alle andere wezens dan de mens meer vertrouwen hebben dat het weer goed komt, dan andersom. Later blijkt dat er nog een verder Bufo kleintje wandelt met een lichaamsscore van bijkans 1 cm. Deze laatste is wel bang want hij kruipt bij het zien van mijn cameralens weg tegen de muur.

Dus de uitkomst van de symbiose is dat ik het Bufo onderkomen niet opnieuw kan en mag dichtmaken met cement en dat we elkaar moeten blijven tolereren. Het enige dat ik wil bespreken met Bufo senior is dat er slechts een beperkt aantal plaatsen zijn in zijn onderkomen. Hij heeft recht op wat hij nu heeft ingenomen. Ik wil echter geen verdere uitbreiding van Bufo. Het schijnt dat ik me hiervoor geen zorgen hoef te maken want in tegenstelling tot de mens weet de Bufo van natura wanneer genoeg, genoeg is. Hoop ik!

Bufo zal mij niet uit mijn woning wegwerken, althans dat hoop ik. Namelijk, jonge Bufo’s gaan zelf voor hun eigen territoir –elders- zorgdragen.

Zo niet dan ga ik aangifte doen van het kraken van mijn woning, have en goed. Of ik kom op voor mijn habitat. Dan moet ik wel wachten tot ie in zijn winterslaap is gedoken om de koude te weerstaan in zijn morbide amfibische natuur. Dan kan ik ‘m gemakkelijk verbannen en verplaatsen. Ik hoop niet dat ik dergelijke stringente maatregelen hoef toe te passen. De toekomst zal het echter uitwijzen.

Bufo’s en vooral Anura’s hebben vele natuurlijke vijanden zoals vissen, vogels, zoogdieren en reptielen. Veel soorten worden direct of indirect bedreigd door de mens, een aantal soorten is hierdoor sterk bedreigd of uitgestorven. Ze worden NU gelukkig vaak beschermd door de WET.

Het Bufo mannetje is veel kleiner en schijnbaar hulpelozer dan zijn vrouwtje…. Baas boven baas!