Translate

dinsdag 29 september 2015

Mais, elk jaar hetzelfde liedje


Ik heb mij nog nooit verdiept in jullie wezen of herkomst. Columbus wel en die heeft jullie ontdekt toen hij bij toeval op Amerika stuitte per boot. In Spanje werden jullie dan met de grote trom binnen gehaald en verder aan-gepast naar de huidige voedingstandaards. 

Lang leve de tortilla’s! Mais je bent wel heel bijzonder te noemen.

Waarom? Op dezelfde plant zijn zowel de vrouwelijke als de mannelijke bloemen vertegenwoordigd. Aan de top van de plant zitten in de pluim de mannelijke bloemen. Ongeveer halverwege de plant zitten in de oksels van de bladeren één of meer kolven bestaande uit de vrouwelijke bloemen. De kolven zijn dan ook de oorsprong van nieuw leven!

Jullie zijn in zoveel verschillende waren als grondstoffen vertegenwoordigd, ondenkbaar, grandioos. De maisvelden worden tegenwoordig steeds groter. Ik typte het woord grandioos al. Ik zal dit nader uitleggen. Mais zorgt ervoor dat de lucht schoner wordt. Ja, de maisfamilie is nog belangrijker dan de bossen waar wij onze zuurstof uit sorteren. De gentechnologie zal mogelijk in de toekomst hun pijlen op de mais business richten en de relatie tussen mais en milieu inniger maken. De reden hiervoor is dat de mais familie behoort tot de plantengroep met een beperkte ademhaling. Mais absorbeert in verhouding gezien veel meer CO2 en produceert veel meer zuurstof dan een bos van gelijknamige grootte. Een nadeel is dat de koolmonoxide in het veevoer weer terug in het milieu gescheten wordt.

Mais in een uitmonstering van militaristische precisie geordend, rechts gericht, 100% in het gelid. Onverstoorbaar voor alles en iedereen. Een front vormend. De wereld voorzien van het broodnodige groen. Elke mais plant groeit nagenoeg even hard en uitbundig. Op de na zomerse avonden wuiven jullie met de wind mee en wijken voor geen millimeter. Jullie teennagels graven als tentakels in de grond. De grond is daardoor standvastig en stevig. Een toevluchtsoord voor kleine dieren die er beschutting en schaduw vinden, als ze dit willen. Onkruid maakt een boog om jullie heen.

Dienstbaar en waakzaam ook. Als de grote metalen monsters jullie naderen wordt er niet geweken, niet gekermd of auwa gezegd. Net boven de aarde vindt een vreselijke guillotine kaalslag plaats. Alles boven de grond uit torenend wordt meegenomen en hergebruikt als voeding of grondstoffen voor varia producten. Bruusk van de sokkel gemaaid. Toch blijven jullie stand houden en geven geen terrein gewonnen. Jullie enkels blijven in de aarde achter tussen de klei en de grond waar jullie zijn opgegroeid. Niet loslaten ook al heeft de rigor mortus van de plantendood zijn intrede reeds gedaan.

Dan komen andere metalen monsters met grote metalen scherpe zeisen en zij ploeteren op het eervolle slagveld en halen de laatste maissokkels uit elkaar, ruw en meedogenloos. De resten worden ruwweg op het land verdeeld op- en onder de aarde. Ter herinnering of ter bemesting van een volgend plantenleven, dat dienstbaar ook weer aan de beurt zal komen.

Mais als kortlevende groen-okergelige held. Steeds heb ik bij het passeren van jullie starre maislegers een deja VU met het terracottaleger van XI’an. Vooral nu er oorlog woedt op de fields bij het dorpje Battle!

Tekst: Han Tummers

donderdag 24 september 2015

Red Light Distraction

Een mooie omgangsvorm, dat wel, maar ook ietsjes apart. Houterig functioneren, integer, krachtige uitstraling en een dekselse aantrekkingskracht voor passanten die acuut intimi worden bij het aanschouwen van jouw eerste lustvolle begerige blik. Gelijk aan die van Medusa uit de oude Griekse mythologie. Of het zinnenstrelende gezang van een lorelei aan een kronkelende mystieke rivier,

Gelet op je Aardse wulpse maten en verschijningsvorm vind ik dat jij oogt als een zij, een esthetische aardse kopie van Eva want die was ook niet meer dan naakt gekleed, behalve dan dat intieme blaadje! Dat doe jij ook keer op keer. Jij loopt rond in je blootje en je bent meer dan prettig wiegend in de omgang met mensen. Je flirt, je nodigt uit maar je komt niet tussen verbintenissen die moeten blijven bestaan of die uit kerkelijke overwegingen en plichtbetrachtingen, wettelijk beklonken zijn.

Opgebouwd ben je van natuurlijke elementen uit de schoot moeder aarde. Minutieus gebeeldhouwd tot een ranke, slanke adembenemende dame, of niet soms.

Adembenemend maar ook geneeskrachtig galant uitnodigend tot een Ménage à un, deux, trois of een veelvuldigheid daarvan. Altijd in voor zielsverwante uitspattingen en zweetsessies. Jij lijkt op een Noors dennenbos qua styling en odeur. Jij maakt je niet druk over je flinterdunne ogende buitenkant.

Je leeft gezond op het platteland en het gebruik van dagelijkse cosmetische schoonheidsmiddeltjes en smeerseltjes, daar ben jij wars van. Jouw huid is natuurlijk doorgroefd door de jaargetijden die beurtelings je huid geselen, opwarmen en afkoelen. Jeetje.

Voor sommigen die je tot heel dichtbij laat naderen werk je verstikkend op hun lijf, ledematen en ademhaling. Jouw schoot waarop gezeten kan worden trekt de zweetparels als het ware uit de lijven van hen, die jouw omhelzing net lang genoeg kunnen volhouden. Jij bent zodanig gehard dat je niet meer zweet. Je huid is droog en aangenaam warm. 

Jij vangt het zweet van je bezoekers en adepten op als een spons of als een vloeitje dat neer gekliederde natte blauwe kroontjespen inkt droogt. 

Volhouden en gelijke tred houden met jou betekent het bedrijven van topsport. Jij blijft gloeien en boeien voor altijd, zo lijkt het te zijn.

Jouw ogen verwarmen en drijven lichamen en lijven ver boven hun kookpunt. Gevangen in de blik van Medusa blijven zij gebiologeerd of in een trance dicht bij je tot hun lichaam schreeuwt om afkoeling. Jij houdt niemand vast of tegen. Vrijwilligheid ten top. Voor iedereen heb je dezelfde uitnodigende vriendelijke vlammende blik.

Zij die alcohol gebruikt hebben denken iets losbandiger om zich in jouw aanwezigheid op te warmen en te laven. Dit zijn de zwetende en puffende otters, die snel uit hun weeklagende roes ontwaken en in paniek wegrennend, een veilig koel heenkomen zoeken.

Jij gaat met je rode brandende hypnotische ogen dieper onder de oppervlakkige huid van je intimi en geeft zodoende een ontspannende heilzame werking aan dit intermezzo. Jij gaat nooit over je grenzen heen. Je bent en blijft een constante uitnodigende factor.

Jij ontgift body en geest en stopt tijdelijk sommige ziekteprocessen, spier- en gewrichtspijnen.
Ook jij stapt niet over de climax-punt heen. Dit punt noem ik lucky number seven.

Dan ontwaak ik uit mijn trance en gezellig samenzijn in mijn infrarood sauna. Het is heet, mijn huid en ademhaling hebben het topzwaar. Mijn angstzweet rent uit de poriën van mijn lijf. Mijn longen schreeuwen om frisse lucht. 

Echter, ik heb mijn saunatijd nog niet helemaal uitgezeten. Ik zet het schuifje van het ventilatie rooster om frisse lucht binnen te laten en om zweet en stoom af te blazen iets meer open. In dit rooster zitten 7 openingen. 

Hierna stroomt de weldadige frisse lucht -meer dan welkom- binnen.

Mijn longen herstellen en nemen gretig zuurstof op. Mijn huid stuwt steeds minder zweet door de poriën naar buiten. Mijn lichaam herstelt zich van deze krachtinspanning. Weer eens ben ik te lang op bezoek geweest.

Afkoelen in water is de toef op de kers ssssttttttttttt, lekker koud en niet meer koortsachtig heet geblakerd maar wel lichamelijk en geestelijk tevreden. Dat gun je iedereen,

Dankjewel voor dit weldadige oponthoud, jij infrarood sauna,


Ik voel me als herboren, tot de volgende keer.

dinsdag 1 september 2015

Long blond Animal (LBA)

De jongens uit Den Haag zingen weer eens hun top liedje, long blond animal. Een song verweven van mooi weer met fraaie herinneringen aan mooie meiden gemixt in een muzikale apotheose vanjewelste. Zalen en fantasieën gaan er los van. De jongens van de gouden oorring = GO husselen zang en instrumenten ineen tot een daverend geheel onder de rasse knappe hart-beats van Caesar Z.

long blond animal
LBA, Op afstand in het vizier, niet durven te veroveren. Wat doet GO dan? Ze schrijven er een love song over en laten hele zalen melancholisch mee genieten en zwiepen over liefdesverdriet,  Ah Ah Ah Ah Ah ingepakt in een zwoel uptempo. 

De song gaat over een gemiste droomkans m.b.t. een chick die ertussenuit gepeerd is door de te lange faalangst van een nerveus groentje. LBA blijkt voor dit groentje onvindbaar in het leven dat al snel te volwassen is geworden. Een verloren super kans op eeuwig geluk, met zijn tweeën. 

Met een zinderende foto van een long blond animal, met nadruk op animal, laat ik wat gedachten vrij.

Mijn versie van LBA; Deze ogen weerspiegelen de ziel van een uniek individu. Mooie ogen in een mooi hoofdje geplant betoveren sowieso ieders wereld nog indringender. De hele essence of being, speelt rondom de ogen. Jouw lange donkere stugge wimpers hebben het in zich om er op subtiele aard een heimelijk gordijn van excellente accenten omheen te leggen. Beauty in de dop.

LBA, zintuiglijk aanvaard zijn jouw ogen uiterst scherp ziend als vanaf een roze wolk omlaag, kleuren en contrasten onderscheid jij als geen ander, niet normaal dit kleurenpalet. Jouw ogen doorgronden de wereld en personages als een MRI-scan en onderscheiden allerhande niveaus tot op het bot, zowel positief als ook de categorie met de bedenkelijke eigenschappen. Jouw genetische aard is behoedend als van een overstijgend karakter. Jij ruikt gevaar en naderend misbruik met je mooie evenwichtige gestroomlijnde neusvleugels vanaf grote afstanden wanneer zij een pad in jouw richting trachten te effenen.

Wanneer jouw nieuwsgierigheid is gewekt laat jij je voorzichtig benaderen onder eigentijdse strakke regie. Jouw uiterst behoedzame wederzijdse afstand en aaibaarheid wordt door sommige kleffer-s als arrogant betiteld. Want jij verdoet geen tijd of moeite aan hen die jouw niet waardig zijn. Dit alles is gebaseerd op zintuiglijke waarnemingen en bovenal je zesde zintuig. Je innerlijke alarmbellen luiden altijd vrij snel. Je hebt ten slotte al veel meegemaakt op het pad van je levensloop.

Jouw kleding dan; je houdt van kastanjebruine pasteltinten en down to earth patronen, als van een camouflage kledinglijn, opzichtig maar vooral door warme- en intense kleuren. Op afstand oogt jouw kleding ondoorgrondelijk, nogal mystiek met een enorme aantrekkingskracht op het leven rondom je. Jouw kleding herbergt tal van thermos regulatie mogelijkheden, nice and cool. Jouw odeur vanaf de huid ruikt aromatisch door de kleding heen en op partners sensueel zo niet seksueel.

Dan neem ik de gok op een heuse afgang en stap op je toe. Vanaf verre afstand oog je gracieus, lang,
blond, tenger, gespierd en vooral op en top vrouwelijk. Nabij gekomen zie ik dat je geen schoenen draagt. Een statement misschien? Jouw tenen zijn donker geaccentueerd of geverfd. Je staat elegant en sierlijk op de ronde wereldbol te ogen. Tja, jouw ogen zijn van van grote afstand te zien, als donkere prikjes in de ziel achter ieders netvlies. Van dichtbij zie ik een grote donkere amandelvormige zee waarin men zich verloren waant en zal verdrinken. Maar ook gedroogde banen van tranen. Het leven is niet altijd makkelijk.

Kennelijk ben ik in al mijn hartstocht geen gelijkwaardige partij voor jou. Jij bent veel groter dan ik ooit zal uitgroeien. Zeker veel pindakaas gegeten in je jeugd en daarna uitgegroeid tot een betoverende diva. Ik had niet gedacht dat je zo groot zou worden. Ik ga je toch evenaren in lengte, bedenk ik me plots. 

Ik klim in een boom vlakbij onze ontmoetingsplek en kom na een korte klimpartij op gelijke ooghoogte. Jij nadert mij en komt binnen mijn persoonlijke aanvaardbare persoonlijke afstand. Daar waar ik zeer weinig mensen toelaat. Met je mond nader je mijn mond. Je opent je zwoele lippen. Ik zie dat je elegante vochtige tong een krulbeweging maakt. Ik sluit mijn ogen en wacht op jouw smakkerd. Plots voel ik een briesje wind in de boomtop. Ik kijk op en zie dat je je hoofd afwent en met je tong net naast mijn oor een groene tak omhelst en vermorzelt als een python bij haar prooi. Dan slik jij de groene bladenpracht in je mond door naar je spijsverteringskanaal. 

Ik denk aan een amoureuze actie en jij denkt aan eten. Met je tong bevochtig jij je lippen en wat ik vreemd vind is het feit dat je de rest aan groene bladerenpracht laat leven. Dat vind ik zo knap aan je, leven en laten leven. Ik vergeet mijn afgang en klim omlaag. Jij blijft bij me. Ik bedenk me plots dat je een groot hart hebt en wilt zien dat ik veilig uit de boom klauter en er niet uit duvel. Jij kent erbarmen en genegenheid. Daarom ben je ook als herbivoor geboren.

Tja, jouw hart weegt 12 kilogram, logisch dat je bent zoals je bent, aardig en ongenaakbaar. Vreemd dat jouw skelet opbouw eender is als die van de mens. Toch two of a kind. Mooi deze lijfelijke overeenkomsten.

Terug op de bodem met vaste grond onder mijn voeten zie ik naast mij een aantal kleurige eetbare bloemen gedijen. Ik breek er een paar af. Niet meer bloemen als nodig om mijn dankbaarheid en vriendschap in een florissant statement aan te tonen en te bekronen.

Ik maak alweer de weg omhoog. Echter deze keer niet via boomgekletter. Ik doe dit op een geheel eigengereide methode. Met enthousiasme ruik- en kijk je naar de door mij aangeboden bloemen, om deze daarna smakelijk te verorberen.

In deze flora en fauna pracht ben jij gelukkig en voel je je thuis. 

Long blond animal ik heb je gevonden, ik laat je achter in je habitat want dat hoort ook zo,





mijn ideeënbus en muzikale afsluiting,