Helpen door te bewegen

Je kunt altijd iets doen om te helpen, in de eerste plaats door ervoor te zorgen dat je in een goede conditie verkeert. Pas dan kun je mensen bijstaan die het te kwaad hebben. Stel voor je komt in een onverwachte situatie waarin de bekende 3 f’jes (fight – fly – fright) de hoofdpromotor zijn. 

Dan kun je wel aan het liedje denken “vluchten kan niet meer”. Maar in een dergelijk geval zal een van de 3 F’jes op jouw niet gekozen pad opdoemen en vragen welk F’je, is op jou van toepassing?

We weten allemaal dat voorkomen beter dan genezen is! De wereld van tegenwoordig is een smeltkroes van geweld en terreur. Wekelijks zijn er aanslagen te betreuren. De wereld wordt er niet beter op. Pessimisme ligt op de loer. Aan geweld is geen ontkomen meer.

Als ik denk aan amok of andere terreur situaties dan is het toch van wezenlijk belang om datgene te doen wat noodzakelijk is om te overleven, hoe klein ook. Mee doen aan een knalfestijn is uit den Boze. Tenzij!

Mijn geloof in een geweldloze toekomst en veiligheid is sterk tanende. Zelfs in de weersvoorspelling van zaterdag 23 juli 2016 is volgens de krant 90% kans op regen. Het tegenovergestelde is een feit, lekker weer en zonneschijn.  

Veiligheid en geloof in eigen kracht zijn zaken die je kunt blijven ontwikkelen en bijhouden. Kogels tegenhouden en als eenling strijden tegen de stiekeme overmacht is niet te doen, dat weten we allemaal.

Stel je voor dat je in een amoksituatie terechtkomt, als in München. Dat kan overal overwaaien. De “IS” wolkjes hebben een groot Europees spreidingsgebied. In paniek rent iedereen er vandoor om een veilig heenkomen te zoeken. Maar stel voor dat je ondanks de overweldigende paniek toch nog iemand kunt helpen die verdoofd, apathisch, buiten bewustzijn of een gewonde en makkelijke prooi is voor de terreur- of amokmakers.

Of eenvoudigweg helpen om de terreur een halt toe te roepen. Denk daarbij aan de bromfietser die in Nice tegen de vrachtauto rijdt ondanks eigen levensgevaar en vervolgens de terrorist aanvliegt en door zijn actie mogelijk nog meer slachtoffers voorkomen heeft.

In München heeft niemand van IS de aanslag opgeëist. Een amokpleger van 18 jaar is volgens de Duitse Autoriteiten verantwoordelijk voor deze aanslag.

Zo blijkt maar weer eens dat helden niet uit de comic boekjes komen en zij geen spannende opzichtige kledij dragen. Het zijn normale mensen zoals u en ik, uit het legioen van grijze muizen inclusief hun angsten.

Ik denk daar vaak aan. Dus een gefundeerde reden om eerst jezelf te helpen door conditie, kracht, uithoudingsvermogen, ervaring en alertheid te blijven oefenen om op het juiste moment datgene te kunnen doen wat nodig is. Dat zeg ik als mens en niet als diender.

Dan pas, kun je anderen helpen in hun overlevingsangst of paniekreactie. Niet voor een “heitje karweitje” maar er staan als de nood aan de man/vrouw/kind/dier is.

Een tweede reden zou kunnen zijn het ouder worden, lichamelijke slijtage, pijn en ziekten. Bewegen is de smeerolie van het lichaam in plaats van bankdrukken op de comfortabele driezitsbank. Ik ben slechts 2 tikken verwijderd van de klok der 60 jarigen. Velen onder ons zijn ouder. Daar hekpt geen pilletje van de dokter tegenop.

Gelukkig zie ik vooral oudere mensen veel bewegen. Maar ook velen onder ons niet. Sommigen hebben het hoofd nederig of onwetend gebogen zonder de noodzakelijke bewegingsuitdaging aan te gaan. Zijn zijn gaan zitten uit angst voor een valpartij en bewegen zij liever niet of zijn zij vergeten om te bewegen voor de dagelijkse behoefte? Dat heeft niet alleen met leeftijd te maken.

Voor jezelf opkomen is toch de crux. De zorgpremies worden onbetaalbaar en de (ouderen)zorg staat onder druk ondanks het groeiende legioen van mantelzorgers. De aftakeling van het leven kan niemand voorkomen. Maar de tand des tijds een beetje afremmen en de overlevingstaak zelf oppikken, dat moet toch mogelijk zijn.

Met dit toekomst scenario in mijn achterhoofd heb ik de handschoen zoals zo vaak opgepakt en heb drie circuits  met in totaal circa 24 oefeningen met daarin de meeste spieroefeningen uitgevoerd en afgevinkt. Last but not least deadlifts, een goede oefening voor mijn ruggengraat, want zonder wil ik niet rondlopen!

Het aantal herhalingen van de uitgevoerde oefeningen tegenwoordig zijn voor mij veel belangrijker dan het totaal gewicht per oefening. En dan maar hopen dat ik mijn spiermassa voldoende Boosts gegeven heb. Wel prikkelen en stimuleren tot aan de prikkelbare grens maar niet verder. Het moet vooral leuk en plezierig blijven. Een mogelijke lichte spierpijn daargelaten. Niet meer over de top gaan zoals vroeger maar beheerst en geconsolideerd in mijn bewegingspatroon opgenomen.

PS; Wist je dat je na je 40^ste levensjaar circa 1,5% aan spiermassa per jaar afbouwt, wanneer je niet traint, oefent en je spieren onderhoudt?

Je spieren prikkelen op een natuurlijke wijze is hoe dan ook is de beste oefening.

Gezond bewegen doet leven en jezelf en anderen helpen.