Achtergelaten hond

Daar zit je dan, met de spreekwoordelijk gebakken peren. Geen nootmuskaat of anderszinse tong-perikelen die de goddelijke smaakpapillen boosten.

Nee, gewoon in het najaar, in de kilte, koude, en psychedelische nattigheid, die de aarde over ons ondankbaren uitspuit. Echter, dit warmbloedig diertje heeft geen bemoeienis in de(on)menselijke intriges, het is er alleen een desolate deelgenoot van geworden. Waarom? Omdat dit een liefdevol diertje is en geen menselijke ongedaante van geveinsde warmte en liefde.

Ooit is dit diertje is ooit als een welkome aanwinst voor warmte, gezelligheid en fellowmen-ship in een woning van een prestigieuze mooie familie binnen gehaald. Begeleidt door een symfonisch trompettergeschal en een feeërieke rode loper. En verdere blabla, welke ik jullie graag bespaar!

Wat er bij dit diertje langs zijn smaakpapillen, huig en buikje in gaat, moet er ook weer uit. Hoe dan ook. Niemand –behalve dan de grote groep van Animal lovers- heeft zin om dit lieve diertje zijn dagelijkse portie van beweging en buitenlucht ruimschoots te verschaffen. Schijten en plassen in een woning, woonkamer, tapijt, plavuizen is een no-go.

Ik zie dit altijd in mijn directe leefomgeving. De trivialiteit tussen de Animal lovers en de gespeende onschuldig smoesjes van de z.g. bank-drukkers om niet de noodzakelijk warme verantwoording te nemen.

Ennuh,  luistert de hoofdpersonage uitgebeeld op de foto niet, dan wordt dit als te lastig ervaren. Volle darmen bestaan niet evenmin de vereiste plaspauzes, menen de z.g. bankdrukkers!.

De onevenwichtige boosdoener, heeft het veel te druk met “andere” urgente zaken!  Die in het geheel niets met samen een uitje en bewegen, te maken heeft.  Nieuw toegevoegd baby-leven is ook alweer een dooddoener in de bewegingstherapie van de oorspronkelijke aanschaffer annex Animal lover.

De foto-hoofdpersoon –zie foto- kan niet praten. Zijn/haar jankerige  hints worden ruimschoots genegeerd.

Maar, zijn jaarlijkse APK keuring in de vorm van spuitjes bij de dierenarts, zijn een duidelijke mindere belangrijke kwestie. Gemeentes duiden zwaar op de verantwoording in de vorm van hondenbelasting bezit. Als graai bus voor onorthodoxe belastingen!

Ennuh, gaat het ondanks de beste inspanningen niet of nauwelijks dan is er een mooie onverantwoordelijke escape, het asiel.. Dit asiel heeft niets te maken met een wetbaarheid van menselijke vluchtelingen. Maar wel met een buitenkansje voor de eens als zo hoog aangeduide verantwoordelijken die hun plicht stelselmatig verzaken.

Sommigen is zelfs deze optie een z.g. brug te ver,

Honden worden soms aan een boom vastgeketend,

Honden achtergelaten -on dirty kill streets-  door de eens zo coole verantwoordelijken.

Dan rest nog de sluitzin, dat iedereen van de dieren houdt, wanneer dit geen moeite, geld of liefde kost.

Bezint eert ge begint want een dier heeft onmiskenbaar recht op………

P.s. Mijn gedachte geldt ook voor alle andere "menselijke dieren"

Testosteron en sex overdrive

In de prehistorie is er vooral sprake van voortplantings- en overlevingsdrang bij de Alfa mannetjes. Dus wordt nagenoeg elke vrouw beeldsprakerig aan haar haren meegetrokken naar een nader te bepalen paringsplaats om een eigen- en hopelijk sterker nageslacht –dan de rivalen- veilig te stellen.

Overlevingsdrang pur sang. Nou, dat hebben we geweten. Toenmalig geldt nou eenmaal het recht van de sterkste in de natuurwetten. Zo ook is het met de voeding. Het hele jaar sterk blijven en zoveel mogelijk eten om in de winter annex hongertijd te kunnen interen op de voedselschaarste, maar wel sterk genoeg blijven om te overleven en te overwinnen in de grillige natuur.

Alleen al die overlevingsdrang heeft een gentech fout opgeleverd in de DNA procedure bij de mens. De mens namelijk is de grootste mondiale aanvaller en belager van alles wat leeft, verworden. Geld, macht, status, graaien en verdere (on)menselijke hebbelijkheden horen kennelijk in de plastic fantastic gedragslijn van tegenwoordig.

Natuurwetten zijn omgevormd tot huidige laakbare wetgevingen in elke bedenkelijke modus.

Het oogmerk om het nageslacht veilig stellen en eet gedragingen om te overleven, is vandaag de dag overbodig. Helaas werken de toenmalige menselijke oer mechanismen nog steeds als toen.

De driftigste mannen, die de hoogste status verwerven en de meeste nakomelingen verwekken, worden de zg stamvaders.

Vandaag de dag vergelijkbaar met de “conflict zoekende” rokkenjager uit de oertijd. De duvel uit het testosteron doosje!

Vrouwen zijn niet argeloos in deze. Zij zijn nog steeds min of meer trouwe fan van dit belachelijk testosteron gedrag. Vrouwen voelen zich namelijk sterk aangetrokken tot de coole testosteronmannen die ervoor gaan met hun banaan.

Ook hun natuur is op deze wijze min of meer incorrect geëvolueerd. (surch for the strongest)

Macht met name is het meest doorknede afrodisiacum dat sinds mensenheugenis bestaat en sorteert vele cryptische en diffuse aanhangers. We houden deze absurditeit dus in stand op basis van de destijdse oer gevoelens en niet enkel en alleen op ratio of sociaal en maatschappelijk.

Uit de Fauna wereld kan ik me nog een genocide voorbeeld herinneren. Namelijk er is eens een mannelijke leeuw met een fabuleus harem aan knappe volgende trouwe harem leeuwinnen. Deze leeuwinnen jagen in opdracht van deze mister Lion die zich volvreet aan vleesgerechten die hij rauw opgedist krijgt.

De leeuwinnen zijn door zijn sterke mannelijk zaad tot hele mooie moeders verworden met een rijke kroost aan prachtige sterke welpen, naar het schijnt. Maar dit zinnenstrelende beeld wordt plots agressief, meedogenloos afgebroken. Wat wil namelijk het toeval.

Er komt op enig moment een nog sterker Alfa testosteron Leeuw mannetjes aangelopen die wel wat zier in deze adembenemende onderdanige chickies. Hij maakt ruzie met de Lion-nestor en verjaagt hem na een heroïsch gewonnen bloedig gevecht. De leeuwinnen en moeders zijn meteen onderworpen aan de nieuwe Lion King.

Want ook zij zien dat de nieuwe leeuw sterker is dan hun toenmalige en huidige ex-partner en meer macht en testosteronballen in zijn lijf heeft. Nadat de oude leeuw uit het gezichtsveld verdwijnt, stelt het nieuwe Alfa mannetje snel orde op zaken. Zijn seks drive staat in de overdrive (meatlover) en meteen drukt hij zijn stempel op dit nieuwe roedel/harem.

Alle welpjes worden meedogenloos gedood door hun ruggenwervel onder zijn machtige kaken te verbrijzelen. Leeuwen genocide ? Wellicht ja. Snel zorgt hij voor zijn eigen nageslacht. Natuurlijk vertoon, maybe maar wel een helse vertoning? Tot zover dit gruwelijke voorbeeld uit de zoogdierendierenwereld, waartoe ook de mens behoort.

Echter heden te dage is er een ommekeer te bespeuren. Een torenhoge testosteronspiegel gaat vaak gepaard met antisociaal gedrag en dubieuze scholing. Brute kracht alleen werkt in onze samenleving gelukkig al lang niet meer. Mannen met extreem veel testosteron, de echte haantjes, tref je vandaag de dag vooral aan in de lagere sociale werkfuncties en in de bajes. Met een opmars naar betering!

Dus met een uitrekenende middelmatige testosteronproductie ben je in alle dimensies het best af.

Consumeren is de toonzetting in de maatschappij. Consuminderen is een taboe. Ook nog slecht voor de economie, geld uitgeven is een must volgens de politiek.

Alles moet meer, beter, sneller en zo gaan, zo nodig 24/7 uren per dag. Kwaliteit gaat ten koste van kwantiteit. Stilstaan en genieten is er niet meer bij. Doorgaan en meer en meer en meer is het credo.

Een luchtballon vol afgrijzen die vooral opdoemt tijdens de vele evenementencircuits.

Echter testosteron is en blijft in de nabije toekomst een super belangrijk maar wel een onwenselijke issue. De vele geweldszaken in de huidige samenleving doen een stevig duit in het (teelbal)zakje. Dan maak ik in mijn onvoorzichtigheid vooral een verschil tussen lichamelijke- en psychische nadelige (drugs en alcohol) aspecten van dit verkeerd gebruikte tovergoedje, testosteron.

Met name het haantjesgedrag en daarmee gepaard gaande gewelddadige zaken in onze samenleving waar eenieder in het (uitgaans)leven steeds meer last van begint te ondervinden. De samenleving staat onder verhoogde druk van de enkelingen die het haantje menen te moeten zijn en de toon menen aan te kunnen geven.

De familie Hermandad heeft het er steeds drukker mee en de arbeid is onnavolgbaar met de vele piekbelastingen. Justitie kan de casussen bijkans niet meer bijbenen. Ook de rechters doen er heel lang over voordat ze een uitspraak doen gezien de complexiteit en de tegenargumenten.

Dan de kwestie testosteron. Dit is een lucratief ingebakken hormoon. Testosteron bepaalt ons levensverloop. onze carrière, ons gemoed en ons karakter van volger of leider of angsthaas.

Maar ook of we vadsig of gespierd worden of ondenkbeeldig willen zijn. Maar vooral heeft testosteron veel invloed op haantjesgedrag in combinatie met een agressieve (seks)drive.

Testosteron heeft zelfs invloed op de conditie van hart en bloedvaten. Eet dus voldoende eiwit en vet, doe aan krachttraining dan bouw je voldoende testosteron op.

Seks en testosteron zijn ultiem nog onlosmakelijk met elkaar verbonden. Testosteron lijkt bijkans het belangrijkste hormoon op aarde te zijn. Misschien een onderwerp om eens Economisch te gaan toetsen?

Nog beter als goud en mineralen uit de bodem en prestatie bevorderend, ondanks de befaamde blauwe pilletjes…...

Gezondheid dan. Lage testosteronwaarden gaan gepaard met een fors verhoogd risico op hart- en vaatziekten. Dus op peil houden van testosteron is een must!

Lage waarden zijn ongezond en geven een verhoogd gevaar op hartproblemen en zo verder.

Optisch bedrog dan. Een platte buik en sterke botten. Tijdens ons leven verliezen wij, schrik niet, 35 à 40% van onze spiermassa. Ons skelet wordt bovendien brozer. Dit verval zet in vanaf ons + dertigste levensjaar. Dit is deels te wijten aan een verminderde lichamelijke (twee- of driezitter bankdrukken met of zonder trainingspak) activiteit.

Maar vooral de geleidelijke daling van het testosteronniveau die vanaf ons 25-ste levensjaar inzet, speelt een grotere rol. Extra testosteron is dan een must…..en je blijft langer vitaal…..

Vegetarische mannen hebben volgens onderzoeken veel vaker last van testosterongebrek en de daaraan gekoppelde klachten, meer dan hun vleesetende frikadellen etende buurman.

Eet dus meer vet, eiwitten en koolhydraten.

Voordelen: Wie zich dominant gedraagt en zich een winnaar waant, schroeft zijn testosteron-productie, zelfvertrouwen en daadkracht automatisch omhoog. Een doodsteek en testosteronkiller is de duursport. Gevolg overdrijven duursport? Spierafbraak en het Haantje vaarwel zeggen.

De ultieme testosteronmaker is krachttraining. Krachttraining is vergelijkbaar met een shot steroïden zonder bijwerkingen. Krachttraining maakt ook nog de lichaamscellen gevoeliger voor testosteron.


eat spinage, don"t forget

DUS het lichaam zorgt automatisch voor de aanmaak van testosteron. Waren we maar niet zo lui!

In het hedendaags 24/7 evenementen circuit zijn testosteronbegrippen nog een keer uitgebreid met de inname van drugs en alcohol. Vaak onbehouwen crimineel gedrag ten spijt.

Openlijk wordt er getrapt en geslagen door Alfa mannetjes, vooral tegen underdogs en kwetsbare burgers al dan niet onder invloed. Kijk maar naar de vele geweldszaken die via YouTube de media overspoelen.

Helaas betekent testosteron een permanente werkverschaffing voor Hermandad en c.s. in eerste aanleg en tevens een moeilijk hanteerbaar tegenlicht.

Klokkenluider Jack N.

Nav deze foto, een humoristisch #fotoblog.....van een verwarde man

De Wet, regelgevingen en protocollen worden steevast veranderd, ik bedoel meer en meer aangepast aan de sores en de modes van het grillige heden ten dage, omdat het nooit genoeg is.

Mensen moeten, moeten en moeten steeds meer. Drie dagen werken is enough/genoeg of NOK in de Deens taal, volgens Scandinavische onderzoeken. Ik onderschrijf deze imaginatie uit het land van de gebroeders Grimm, volmondig met een YES. Want mijn geest wil nog expanderen maar mijn lichaam volgt niet meer zo snel en is gekneld in haar bewegingsvrijheden als in een te strak zittend corset!


Ik denk dan ook dat deze Scandinavische onderzoeken nader belicht en besproken zijn in de vele variëteiten van sauna onderkomens die Scandinavië, rijk is. SKOLL en zweet ze!

Echter bij ons in Hollanditis is het nooit genoeg. En als het genoeg is dan ageren er een paar of wat stupide geestige zielen in een kort geding, een rechtszaak op kosten van de Nederlandse belasting betaler of anderszins.

We hebben een leider die in Europa zijn tentakels steeds verder wenst uit te zetten in Europa .Dan denk ik ineens aan het woord Slaafse ja-knikker.

Dat slaat nergens op maar als je de media er op na slaat dan zou je kunnen denken dat ik het over onze M@r* heb. Uiteraard bedoel ik hier niets mee. Duitsland gniffelt vaak over NL… zit, apport, pak stok.

Uzze regering is al vele jaren bezig om het belastingstelsel te herzien. Dat kost geld wat er niet is, omdat tal van bedrijven privileges krijgen die grenzen aan een utopische fantasie van de wereld- en regeringsleiders die de E.U. rijk is.

Meer meer meer macht aan de *taat is hier kennelijk het credo. 2e kamer roer je eens ferm in een on-uitwringbare bocht want regeringsrupsje nooit genoeg houdt zijn kaken nooit en te nimmer op elkaar! Immers iedereen betaalt het pensioen van de gepensioneerden.

Echter dat is niet genoeg m.b.t. de schandalige lage rekenrentes die het rijk nog steeds mag hanteren. De ruggengraten van de pensionado’s en de pensionado’s in spe, kraken en breken bijkans.

Politiek gezien is deze houding verre/meer zakelijk dan correct maar uitermate weerzinwekkend voor iedereen die Hollanditis opgebouwd heeft en in zijn ogen verpulverd ziet worden.

De foto laat een klokkenluider zien die alleen maar tegen muren van onrechtvaardigheid en inconsequenties oploopt. Hij heeft zijn leven gegeven maar zelfs dat is net nog niet genoeg om de waan van de dag bij te benen.

Ik moet ineens weer denken aan Paul van Buitenen. Hij is een Nederlands oud-Europarlementariër. Daarvoor was hij werkzaam als ambtenaar bij de Europese Commissie. Als klokkenluider speelde hij in 1999 een belangrijke rol bij de val van de Europese Commissie,

De foto slaat haaks of als een parallel op dit vertelsel….met een kwinkslag ...

Hulpverlener pur sang,

Tijd voor een beetje fantasie en humor.

Dan komt er plots in de alarmcentrale een ongerust 112 belletje binnen. De alarmcentrale weet geen raad met de ontstane situatie. Namelijk, in een flora en fauna stiltegebied zijn door de mens talloze dieren en insecten verontrust en opgeschrikt.

Sommigen spinten weg, anderen doen superman na en vliegen voor hun leven om buiten de klauwen van de meppers te blijven. Echter 2 rode figuurtjes raken verloren in de heftige windstromingen. Ik hoop niet dat ik vanaf deze plaats de indianen beledig door een fractie van hun naam roodhuiden in dit verhaal te illustreren.

Enfin daar gaat het niet om want soms noem je iets rood, soms iets met zwarte p…, soms iets met …zoenen soms iets met zigeunerschnitz…soms blanke vl. Je hebt geen intentie om iets of iemand te beledigen of zw.rt te maken.

Dat doe je gewoonweg niet. Wel jammer want hordes kunnen dan niet meer ageren, demonstreren, kort gedingen of verdere bla bla.

Ik vraag me af hoe lang er nog afrikaantjes in de tuin geplant mogen worre!

De politie kan bij de opsporing van de rode supermannetjes in spe niet helpen want de juiste secure neus ontbreekt. De brandweer ook niet want die is te rood uitgedost. Rood op rood slaat nogal dood in deze casus.

Er zijn weinig aanknopingspunten voor de vluchtroute van deze 2 outsiders behalve dan hun stereotiepe uitdossing van fel rode gekleurdheid met zwarte stippen.

Ik denk diep na want ook een lieveheersbeestje wil eten om te overleven. Dus ga ik zijn voedselketen opzoeken. Dan zijn dus bladluizen bladluizen en nog eens bladluizen. Ons aandoenlijke lieveheersbeestje is dus een ware terminator op weg naar alles wat onder hem staat in de voedselketen.

De volgende vraag is waar vind ik bladluizen? op bloemen dus. En niet te vergeten brandnetels deze zijn een onmiskenbare magneet voor lieveheersbeestjes.

Bij de politie werkt dus toch nog iemand met een onfeilbare neus. Deze vierpotige diender wordt ingezet om de vermiste 2 lieveheersbeestjes te detecteren en op te sporen.

Zijn neus wordt ietwat beneveld met aanlokkelijke honing een bij uitstek bekend bloemenproduct.

Even later komt de vierpotige diender – na ingesteld onderzoek - uit een dichte floristische omgeving. Hij heeft last van de honing want hij heeft 2 ontiegelijk dikke puisten op zijn neus, of toch niet…….

Kos Panda safari

Recreëren, wandelen, rond ogen op Kos is sowieso een verademing.  Het eiland is niet zo groot. Eerst Kreta dan Rhodos en dan resideert Kos op de 3^e plek qua grootte. Maar ja wat zegt grootte, het gaat om de kwaliteit en kwaliteit is een plus op Kos, durf ik te stellen.

Vanaf ons Aegean Resort in de buurt van Paradissi - is Paradissie een dorpje of straatje in de bergen? u mag het zeggen – is een lust voor onze onafscheidelijke  benenwagens die onze torso’s fervent en met een besliste en sierlijke flair, voortbewegen. Zulks onder de onophoudelijke kosmische regen van koperkleurige tikkende zonnestralen op alle huidporiën van onze boddies. 

Met suggestieve robotachtige ingeprente landkaarten worden Kos-stad, tal van winkelstraten, cultuur historische  objecten, de haven, waarbij het Engelse kwartier,  enzovoorts automatisch en met uiterste precisie op nonchalance prettige aard, onder onze voeten steevast vandaan gelopen. Geaccumuleerd tot een panoramisch vergezicht aan de kim, einder of horizon, zo u wil.

Dit alles onder de spiedende ogen van het stadje Bodrum-Turkije, dat bij de haven op slechts 3 km verwijderd is van Kos-stad. Met het pontveer namelijk ben je er zo, tenminste as de zee rustig is! We hebben de overtocht niet gewaagd. Want de grote pontveren blijven angstvallig stil aan de kade wiggen en liggen. Je kun n.l. niet voor een minuscuul reisgezelschap van 3 opvarenden –mijn dames en ik in casu - deze  dure overtocht bewerkstelligen. Economisch gezien een duidelijk NO GO.

Na enkele dagen te voet onderweg te zijn, roepen de verlokkingen - eender als die van de nimf aan de Lorelei aan de rivier de Rijn - om meer onderscheidenlijke landschappen en panoramische indrukken.  Dus huren we voor een dag een Panda bij Safari. Geen Chinese Pandabeer uit de dierentuin maar een heus Italiaans fabricaat fiat personenauto van het type panda bij safari Rent a Car. Het is maar dat u het weet,

De Safari-hunter komt op de afgesproken tijd aan bij het resort en we krijgen een korte stylistische door hem minstens 1000x in stelling gebrachte, uitleg. De man heeft iets weg van de acteur Peter Sellers in zijn vertolkingen van inspecteur Clouseau, maar dan helemaal anders! Een beetje dikker en hij is bovendien niet zo bleek van huid als acteur Sellers. Maar dan toch, die Grieks-Engelse bijzondere stem….weergaloos. Lol!

In Kos-stad is de max. snelheid met de auto 40. Daarbuiten 70, zo oreert hij. Bij zebrapaden heb je niet altijd voorrang. Waarschijnlijk wel van de toeristen maar de Grieken hier zijn iets gemakkelijker in het negeren met een noodstop voor onverlaten met smartphones – de zg zombie achtige- die toch achteloos met de nodige stupiditeit een voetstap-gokje durven te wagen….

Ik heb geen duidelijke route ingeprent. Het wordt een dagje onthaasten met volop kijkplezier op onze speelse nakende route. De Egeïsche zee laten we rechts van ons en rijden zo vlak mogelijk langs de kustlijn.

Onderweg worden vele mooie hotels en andere onderkomens op schitterende locaties opgedist op onze netvliezen. Voor de volgende vakantie wellicht? Prachtig prachtig en nog eens prachtig is het credo van deze dag vanaf minuut 1 tot retour in het resort s ’avonds, net voor het donker.

We passeren en kijken onze ogen uit on route. We passeren Lambi, Ammos stoppen bij Cape Skandari. Een mooie plek al laat in het seizoen, de vakanties van velen zijn opgesoupeerd.

Daarna toeren we een stukje op de hoofdweg en gaan t.h.v. Measaria weer rechtsaf om de kustlijn te naderen en de zilte zeelucht op te snoeven. Bij Marmari rijden we terug naar de hoofdweg en door het mooie landschap en bergen heen doemt een mooie plaatsnaam op, Kefalos.  Dus toeren we die kant op. Via bergen, rustige wegen, en mooie ietwat dorre vlaktes, gelijk als in een Italiaanse spaghetti Western, worden pracht en praal van de betoverende landschappen inclusief bergen, als een spervuur-val onophoudelijk op onze netvliezen geprojecteerd. Het ene panorama nog mooier dan het andere.

Voorbij Kefalos rijden wij  vanuit de plateauhoogte naar beneden, een adembenemende reis. Niemand komen we tegen. Soms zijn de wegen oké en op andere momenten ietsje minder, wel berijdbaar maar…

Dan toeren we richting Ag. Ioannis en stoppen daar bij een kapelletje, wit/blauw van kleur.  Dit kapelletje ligt nog hoog in de bergen maar er is een smalle weg, berijdbaar voor auto’s, naar beneden naar de kustlijn. Van een Griek die ons de route vraagt, nemen we op zijn verzoek een foto van hem en het immens mooie kapelletje, ook op zijn rug, voordat hij foto positie heeft ingenomen, hahaHan

De weg valt in het niet bij de passerende flora en fauna met een kleurpalet van jewelste. Zelfs foto’s kunnen de intensiteit niet verraden of exact aantippen. Dus dragen wij deze in onze grijze herinneringen met ons mee.  Kos, shall we visit you again, yes I think!

Enfin, allerlaatst komen we uit bij een gehucht waarvan ik de naam vergeten ben, net boven de Egeïsche zee. De horeca voorzieningen zijn gesloten en het gehucht lijkt op een uitgedroogd woestijn stadje waar de mensen gelukkig zijn weggedreven. En nu, nu komt er een Panda met inbegrip van drie inzittenden die niet smachten naar materialisme maar naar de bijna onontgonnen natuur zoals deze door God of een andere entiteit bedoeld is, gratis voor iedereen. Pro Deo.

De natuur is jaar op jaar in gevecht met de zee om behoud van land. Het land heeft zich ingevreten. De grond parallel aan de kustlijn is kilometers lang versteend en verhard. Daar breekt geen woeste zeegolf ook maar iets aan af. Een natuurlijke defensielijn graniet hard, as a matter of speak/bij wijze van spreken.

De zee wordt gelardeerd met een keienstrand van enkele meters die het blote voeten pad in Brunssum en op andere plekken gemakkelijk kunnen evenaren. Dan vergeet ik te melden dat de temperatuur hemels is met circa 26 graden Celsius. De zee is in beginsel nog gekant tegen onze komst. Het ruwe keien pad gaat vanaf het strand nog ongeveer 10 meter de zee in om daar in zijn geheel op te lossen in mals weldadig doorwaadbaar zand.

Jeetje wat een mooie- en lekkere welness voor lichaam en geest, een oase van weldaad. Dan moet ik er nog bij vertellen dat de zee temperatuur een symbiose is aangegaan met de temperatuur op het land. Zij zijn gelijk aan elkaar. Gelijkstand in tennis heet ook love, dus ook hier op Kos is dit woord meer dan toepasselijk.

Na doorweekt te zijn van het zilte nat, gaan we zonnen op een platte okergele uitnodigende rotsblok. Op dit rotsblok is er geen tijd, haast of iets moeten. De zeewind blaast een mooi repeterend aangenaam deuntje in onze oren en over onze huid onder het toeziend oog van genoeglijke zonnestralen. Een Top ervaring en genieten in het hier en nu. Later is alles anders en niet meer in je handen te vatten, alleen maar in je eigen memories. Oasis, niet de popmuziekband, maar de pure weldaad.

De weg retour betekent een steile rit bergop. Want vanuit de punt van Kos is het moeilijk te flaneren met de auto langs de kustlijn. Dit om de dood eenvoudige reden dat er geen verharde wegen zijn.

Iedereen kent de prijsvraag er is een voettocht naar Rome te winnen. Misschien ligt het plaatsje Rome ook op Kos!!! Ik denk het wel. Een voetreis, dat zou pas wat zijn op Kos, kriskras door het eiland en snoeven van de natuur. Enfin de fantasie gaat op hol met mijn spinsels. Ik begin maar eens met vakantiedagen te sparen,

Op de weg terug en omhoog passeren wij het pittoreske kapelletje weer. Mooi om deze weg weer terug omhoog te rijden. De terugweg blijft apart, mooi en de dorpen die wij aandoen, lijken min of meer op elkaar. Ik kan niet al mijn ervaringen opsommen maar onze vakantie op Kos is de mooiste van allemaal. En er zijn er heel wat voorafgegaan!

S ‘avonds laat terug in het resort sluiten wij dit esthetische etmaal af met een heerlijk diner. Beklonken met een Ouzo……weemoed……de herfst is weer ingetreden en de bladeren in Nederland  vallen als vanouds………..

Speedy Gonzales in Kos-Griekenland

De zomer van 2018 duurt gevoelsmatig bijna net zo lang als een latente eeuwigheid. Mijn surplus aan niet opgemaakte vakantiedagen plak ik in de staart van de Limburgse zomer. Met Carla en Lauren ga ik op zoek naar een vakantie modus om de zomer te verlengen tot de spreekwoordelijk laatste uitgeperste druppel. 

Cor en DON worden geraadpleegd en zijn ons digitaal behulpzaam en laten onze keus vallen op een van de Griekse eilanden, Kos. Daar moet het kolossaal weldadig zijn volgens brochures, recensies en wat al niet meer. Dus gaan wij met COR en DON in zee en geven wij een heuse vlieg-relatie gestalte. D-day-vacation is op 21 oktober, zoals ik al zei, in de staart van de zomer.

Het probleem met vliegreizen is het opstijgen, landen, neerploffen o.i.d. doe je n.l. altijd, hahaHan!

De reis verloopt prettig en voorspoedig en na ongeveer 3 vlieguren landen we op de vliegveld Hippocrates in Kos. We zetten op 2 locaties andere gasten af en arriveren dan in het mooie #Eagean View resort.

Helaas is het bij aankomst in Kos al pikdonker dus wordt de oriëntatie en gebiedsherkenning noodgedwongen uitgesteld tot de zon weer opkomt, de volgende dag. Wel merken we dat de temperatuur lekker warm en aangenaam is.  Begeleid door krekelgezang als in een Italiaanse western.

We hebben nu al goede hoop op wat een mooie vakantie zal gaan worden.

De aankomst en verzorging in Eagean View is de hele vakantie door top. De bediening is vriendelijk en correct.

We zijn nogal sportief van aard en tijdens ons verblijf lopen we elke ochtend op paadjes, weggetjes, boulevards en tenslotte Kos-stad.  In de talrijke smalle straatjes Militou, Kapadokias, Lefkis, Kydonion, Pergamou en Aiolidas en nog vele anderen die soms geen naam hebben alleen maar een huisnummer of een familienaam tegen de gevel van een vervallen huis of archeologische afbrokkelende vasthoudendheid tot de dag van vandaag. Gelijk een oude onverstoorbare Grieks wijn in een krampachtige weerbarstige nog gesloten amfora (kruik).

In deze straatjes –wat lijken zij toch allemaal veel op elkaar- lijkt de tijd te hebben stilgestaan.  Vaak zijn de huizen omgeven met mooie nieuwe en/of oude muren. Soms vervallen, soms verbrokkeld en soms een momentum van pracht en praal van weleer inclusief stereotiepe aftakeling. Mooi mooi en nog eens mooi.

Men is echter niet gewend aan voetgangers, dus ook niet aan ons drieën. Wegen zijn daar niet op ingericht. Ook niet op fietsers en zeer zeker niet op de bussen van toeristen en lijndiensten richting Kos-stad. Dus trekken wij felle opzichtige kleuren-shirts aan om ons toch te doen opmerken. De warme zon die ons steevast begeleidt, verblindt alles en iedereen. Dus uitkijken is een pre. 

Het valt op dat bijna niemand loopt of fietst daar waar wij lopend onze weg banen. Alles gaat er gemotoriseerd. Ook wordt er veel gescooterd. Dat vind ik vreemd want de benzineprijs in Kos is 1,80 euro per liter. Terwijl de levensstandaard…. is dan bij ons in de thuissituatie.

Op wegen waar niemand komt, zijn er altijd getuigen van onze aanwezigheid in de personages van geiten geiten en nog eens geiten. De kaas producten elke dag, van schijven geitenkaas tot feta zijn overheerlijk. Koeien zijn er niet veel. Dat begrijp ik want er groeit niet zoveel gras. Geiten zijn er kennelijk gemakkelijk te hoeden en te onderhouden. De geiten die we tegenkomen gaan allen vergezeld van een heuse bel om de nek. Kippen, geiten en schapen maken op ons een rustige indruk. 

De dieren EN het eiland Kos  stralen een grote mate van rust en tevredenheid uit. En, dat is te proeven in hun vele melk-kaas-producten.

Het eiland Kos is kaal in tegenstelling tot de houtkap van weleer. De bebossing is overgenomen door de vele olijfgaarden die een pittoreske gewaarwording oproepen.

Er zijn op rustige wegen en paden alarminstallaties niet elektronisch maar, in de vorm van kettinghonden in hun kleine hok-achtige onderkomens, zijn kennelijk een beproefd middel hiertoe. Ik veroordeel deze wijze niet maar de honden snakken naar onze aandacht. Kennelijk hebben ze alleen maar geleerd om te blaffen bij onraad of dergelijke situaties.

Op een bergpad worden wij steevast bespied door loslopende geiten. Een donkere geit op eenzame hoogte mekkert onophoudelijk van, mèèè mèèè en nog eens mèèè. Kwant en komisch tegelijk. Want het dier acteert als een spreekwoordelijke ‘waak” hond”. Geweldig.

Kos-stad is druk en vol toeristen. We worden door niemand  lastig gevallen. Je merkt dat Griekenland sterk bezig is om uit de crisis te komen.

Ik zei het al, dat het personeel in Eagean view vriendelijk en accuraat is. Precies zoals de vele recensies beloven.

Maar ook hier draagt Griekenland een warm hart aan anderen en minder bedeelden. Ik kom hier nog op terug. Tijdens het avondeten of diner speelt de muziek vaak Griekse muziek en een prachtig deuntje laat mij Shazam openen.

Jullie weten wel, Shazam het programma dat de naam zoekt bij de muziek. De muziek wordt via de luidsprekers uitgegalmd en gedeeld met de aanwezigen in de eetzaal. De naam bij de ge-shazam-de muziek is van Kuq E Zi Je Ti.

Voor mij Grieks maar even later laat iemand mij anders denken.

Namelijk, na het diner ben ik in de Wifi ruimte bij de receptie en speel ik de zoetgevooisde deuntjes nog een keer, zacht maar hoorbaar. Vanachter de receptie komen er spiedende ogen die mijn muziek  zoeken. Iemand stapt op mij af, op zoek naar de deuntjes, na enig op en neer geloop. De vriendelijke man, een Albaniër deelt mij mede dat dit liedje gaat over zijn thuisland Albanië en het liedje heet,  Red&Black > Link naar > RED & BLACK . Een heroïsch muzieknummer. Hij is er trots op en terecht.

Dan valt op dat Griekenland in casu Eagean View resort tal van Albanese landgenoten in dienst heeft.

Net zoals de Wit-Russen in Polen de eindjes aan elkaar knopen. De Polen op hun beurt uitwijken naar de asperge teelt en zo verder in Nederland enzovoort enzovoort. Zo ook Griekenland op haar beurt, geeft deze economische kansen, weg. Prachtig.

Op zondag 28 oktober wordt Ochi-dag in Kos-stad gevierd met een prachtig optocht/parade. De dag dat Griekenland nee zei tegen het Italië van Mussolini. Respect. De link naar > Ochi-dag

Grieken, Albaniërs en Afghanen…..

In de eetzaal van Eagean View is er één iemand die mij opvalt. Hij is jong en robotachtig van aanpak. Hij is 100% berekend op zijn taak. Hij is vriendelijk met de paar woorden Engels die hij machtig is. Hij kijkt niet om zich heen behalve om zijn werk stoïcijns en perfect uit te voeren. Daar waar anderen stoppen toont hij extra inzet als een ware  survival specialist. Hij is blij met zijn job, de uren en de inzet maken hem niets uit. Hij heeft en super uithoudingsvermogen en attitude.

Hij heeft weinig contact met zijn collega´s en gasten.  Hij lijkt op Speedy Gonzales, jullie weten wel het Mexicaanse cartoon muisje dat bergen werk verzet en de mensen tot tranen toe roert. Dus kom ik met hem in gesprek. Hij spreekt weinig Engels. Uiteraard spreek ik geen Afghaans. Ik denk dat hij eenzaam is, maar wel steeds goed gemutst.  

Dan vertelt hij spontaan dat zijn vader hem heeft weggestuurd uit Afghanistan om elders te overleven want in zijn geboorteland heeft hij/niemand enige toekomst of veiligheid!

In zijn ogen zie ik vooral vriendelijkheid, onderdanigheid aan een verderfelijk systeem in Afghanistan en één verborgen heimwee van opgedroogde tranen naar zijn familie. Ik zie dat de oorlog en huidige toestand in zijn geboorteland hem heeft gebogen maar niet heeft geknakt. Hij is als een bamboestengel. Buigen ja, knappen nooit. Hij krijg deze week zijn Grieks staatsburgerschap en daarvoor moet hij naar Athene afreizen. Hij is nu 20 jaar en begint met zijn vrijheid in Griekenland na een kort tussenstation van een paar jaar in Turkije. Hij wil verder. Hij wil leren want naar school gaan heeft hij door de oorlog in Afghanistan nooit gekund. West Europa heeft meer maatschappelijke en economische mogelijkheden en heeft hierdoor zijn voorkeur.

Uiteraard druk ik hem een paar biljetten in zijn handen en wens hem het allerbeste toe in zijn leven. Dat heeft hij verdiend in mijn ogen. Ik hoop van harte dat de Taliban zijn familie met rust laat…..

PS1. Ik laat hem via YouTube de cartoon Speedy Gonzales zien. Ooit, toen hij klein was zo zegt hij, heeft hij de cartoons van Tom en Jerry gezien tussen 1000 bommen en granaten zoals captain Haddock uit de Kuifje stripverhalen, als eufemistische melancholische voetnoot. Meteen heeft hij een twinkeling in zijn ogen.

Feitelijk heeft hij geen jeugd gehad. Triest. Het contrast zie ik meteen in de eetzaal waarop alles te verkrijgen is en waar de Zombie smartphone jeugd zelden nee hoort zeggen van hun ouders…..of de onmetelijk gevulde dis. 

Honger kennen we niet, alleen maar trek en zin in vet en saus en teveel eten en alcohol. Geen constant WiFi bereik roept huilerige taferelen op. Ten koste van de beauty van het mooie eiland Kos.

PS2 de dag van autohuur en wederwaardigheden op Kos eiland houden jullie van mij tegoed.

PS3 archeologisch hebben wij veel gezien. Echter teveel om op te noemen....

ευχαριστίες efcharistíes Kos

the good, the bad and the ugly

Amerikaanse wantoestanden in Europa

Alles waait over van Amerika naar Europa. Over de Atlantische oceaan! Bedoel ik hier. Als iemand in Amerika schreeuwt, een boer of scheet laat, of in zijn of haar handen klapt dan komt dat geluid onverwijld aan na zijn fikse luchtreis over de Atlantische oceaan aan in Europa ergens aan de kust.  Of dit aanstormende geluid verstomt tussen de kakofonieën die de Zee en de mensen op het platteland erachter uitbrullen dat is de vraag.

Waarom begin ik hierover? Omdat de Amerikaanse normen en waarden over de oceaan hun doel in us Europa-ke treffen als een ongeleid vernietigend Suikerzoet boemerang-achtig lethal projectiel met bombastische surrealistische naweeën. Wij in us Nederlandje hebben er koortsachtig aan meegewerkt, aan de Amerikaanse wantoestanden in Europa en bij us!

Europa -waaronder Nederland met de VOC mentaliteit- heeft economisch bewerkstelligt dat er meer wansmaken dan zoetsappige vruchten in de geschiedenisboeken staan vermeld over de handel en de wandel in de overzeese gebieden. Jeetje wat werd er toenmaals massaal heroïsch ondernomen om de welvaart te stimuleren voor god en vaderland. Weliswaar tem voordele van de uitpuilende schatkist en ten nadele van -ook toen- Jan met de korte achternaam,

Italianen, Ieren, Nederlanders, Engelsen, Spanjaarden, Portugezen en ook Duitsers hebben hun dissidenten- paria’s en massaal ten onrechte veroordeelden  per exploot verbannen per boot en verdreven naar deze nieuwe werelddelen. Niet omdat ze het daar beter zouden krijgen maar om er voor eens en altijd van af te zijn. 

Een malafide uittocht, ook al zaten er toen genoeg criminelen bij.

De nieuwe wereld op diens beurt is de hoeksteen voor luxe ondermijning en kaalslag ten nadele van de lokale populatie en hun volledige habitat, waaronder de bizons alla pang pang pang. De  nieuwe wereld is dan nog nagenoeg  oneindig voor het blote westerse oog en onuitputtelijke hebzucht.

Voordeel van deze exodus is het feit dat de  overvolle westerse gevangenissen reduceren van barstensvol tot een inschikkelijke behaaglijke ja-knikkende populatie. Nota bene de rechtspraak der notabelen en upper-class is zeer diffuus van aard en nooit en te nimmer in het voordeel van de kleine man …. Of vrouw zonder stem of kiesrecht…

Nou is Nederland sowieso al een schuimende natie. Daar bedoel ik mee dat kapiteins hun manschappen  al dan niet vrijwillig volop de zeilen laten hijsen on route naar voorspoed en illustere rijkdom en onderdrukking van de oorspronkelijke bewoners van de nieuwe wereld. Daarbij de woeste baren doorklievend en zegevierend of zinkend bij verrichtingen daartoe.

De herenhuizen in Amsterdam getuigen op de dag van vandaag nog steeds met hun  slaven emblemen, als stille getuigen van economische florissante gouden -eeuwse voorspoed en thans vergane glorie!  

Nieuw Amsterdam onder gouverneur Peter Stuyvesant die de grond kocht van de Indianen voor een habbekrats. Zaken doen met de minder bedeelden en ongeletterden en onwetenden. This is not  America, zong Davids Bowie ooit. Ik zal maar niet uitweiden over Bowie-knife en trappers en zo…

In de nieuwe wereld, ooit ontdekt door Columbus –bij toeval- mag ik haast zeggen ligt de rijkdom voor het oprapen. Voor de hoofdprijs goud worden massale slachtingen verricht en syfilis en ander Westerse ziekten uitgedeeld als warme broodjes aan de plaatselijke stammen. Die uiteraard niet ingeënt zijn en eraan onderdoor gaan.

Het paard en later de trein worden in de nieuwe wereld geïntroduceerd en vanaf toen gaan de afstanden en hebberigheid in de nieuwe wereld steeds sneller en sneller. Afstanden worden overzichtelijker en landjepik is aan de orde van de dag. Later wordt er olie wordt opgepompt en de menselijke lucht van de kleine man finaal afgeknepen. En alweer moet Jantje met de korte achternaam wijken voor de macht van de wettelijke gezagdragers.

Nieuw Amsterdam is een crimineel nest. Mensen die de onnoembare bootreizen hebben overleefd kunnen niet terugvallen op een sociaal netwerk en trekken erop uit en overleven en blijven onder Maffioso achtige praktijken, staande. Orde- en wetteloosheid zijn schering en inslag. Wethandhavers staan in de kiem want de nieuwe democratie  om deze koste wat kost te beschermen.

Nieuw-Nederland is de naam van het voormalige Nederlandse gebied aan de oostkust van de huidige Verenigde Staten van Amerika. Het bevat nu de stad New York – vroeger Nieuw-Amsterdam geheten – en werd gesticht in 1625. Nieuw-Nederland als provincie werd gesticht in 1624 en opgeëist. Tegenwoordig is het een regio, met de staten: New York (staat), New Jersey en Delaware.

Slavenhandel en misbruik floreert van Amerika tot Europa ten nadele van Afrika. Mensenrechten zijn nog niet geboren en slaven worden in Afrika in overvloed ingevangen en verscheept naar de nieuwe wereld. De godsdienst geselt nog steeds alles en iedereen. Ook de rechte ruggen van de slaven die vaak Romeinse namen op hun palmares krijgen. Cassius en zo verder…

Nu hebben we wel mensenrechten die in tal van landen niet nageleefd of uitgedragen worden. Oorlogen en desolate gaan gebukt onder de exodus van de onderdanen die vanuit Afrika massaal het sop en de woeste baren trotseren richting Europa.  Alweer een exodus van jewelste aangevuurd door corruptie en onwettelijkheden in de thuislanden. Economische hebberigheden, daargelaten.

De overzeese boemerang treft ons midden in ons bestaanshart want alles wat kaalgeplukt werd in het verleden  en diegenen die de potgrond van Afrika overleefd hebben, tarten nu de sociale cohesie voor de toegangspoorten van Europa.

the real trumpetter

Het plantje dat die Deutsche Welle via Kallstadt wegens emigratie in de nieuwe wereld heeft geplant is nu de baas van de wereld en The Donald trumpettert er vrolijk op los. Dat geeft de nodige mitsen en maren. Hacken, verkiezingsbedrog en elke dag jokken en meer woorden verdraaien dan rechtuit spreken zijn de aimabele instrumenten waar the Don zich van bediend…

Kim Moon wordt geloofd en FROM RUSSIA WITH LOVE ook. Sean Connery zou zich omdraaien in zijn Schotland. Noord korea ziet het voordeel van zakendoen met the Don ook al…

What goes around comes around. Overal zijn er tegenwoordig shooting galleries en grimmige wapenwedlopen tot in Syrië. Verkiezingen hebben het karakter van democratie –oftewel macht aan het volk, Maar dat is fishfull thinking van Amerika, Europa tot aan het Ottomaanse empire en Rusland. Daar waar de democratie uitgesteld wordt…

Daar waar grondwettelijkheden gemakshalve aan de kant gezet worden en alleen-heerserij  is tegenwoordig het credo, n’est ce pas!

Een grotere wapen afzetmarkt is haast ondenkbaar. Good/gut/Goed alweer voor the economic principales van the upperclass en zo verder.. Ja-knikken een must en nee-knikken de nor of dead in paradise,

Intussen schuimen de geluiden uit de nieuwe wereld Amerika zich als stupide blonde haargolven hardnekkig met haarlak vastgepind op een mogelijk te kale schedel richting Europa en planten zich sneller voort dan de mens kan vermoeden.

Wat kun je ook alweer in de naam van de fastfood keten McDonalds lezen, juist ja die voornaam.

The show must go on!

PS:Kallstadt nog bedankt hé voor jullie presidentiele nachwuchs en (god bless ) the American Dream…..




push the link > donald, donald, donald

Met de kop door de gevangenismuur van verdriet

Hij keek in de spiegel na het ontwaken in de vrije wereld. Weer bevond hij zich in angstgedachte in die afgrijselijke Amerikaanse cel waar hij na 3 jaar van werd verlost na uitzitten van de straf. Moeilijk wennen aan het normale leven en loslaten van de gruwelen in de gevangenis


In de cel gebruikt en mogelijk nog slechter... In de gevangenis hing zijn geestelijk welzijn aan een flinterdun telefoondraadje als contactlijn naar de buitenwereld. De engelenstem aan de andere kant hielp hem door 3 jaar "zitten" . Zijn leven was tot dusver best wel aangenaam geweest. Hij had kennis aan een leuke vrouw en haar kind. De relatie begon echt wat te worden van een paar- naar meer vlinders in de buik. De hang naar luxe en geld deed hem de slechtste beslissing uit zijn leven maken die mogelijk was.


In Amerika had hij wiet gekweekt en was als verdachte hierbij opgepakt. 3 jaar onverbiddelijke straf was het oordeel van de rechter. Weg vlinders in de buik, weg gezamenlijke toekomst naar het scheen.


De slechte omstandigheden in de gevangenis wogen niet op tegen het gemis van deze nieuwe engel-vlinder. Steeds was hij bang dat zij als zijn laatste steun en houvast hem zou verlaten. Dagelijks kreeg hij een paar minuten dagdromen met zijn engel aan de telefoon. Dit hielp hem uiteindelijk door zijn moeilijke gevangenistijd.




Eenmaal terug in de maatschappij had de engel-vlinder toch op hem gewacht en zijn ze onafscheidelijk.


Zijn boetedoening is na de 3 jaar gevangenisstraf maatstaven voldoende afgevinkt. Nu is belangrijk om met zijn engel en haar zoontje een gezin te stichten. Genieten van elkaar en het leven, werk te krijgen en houden en niet meer in verkeerde temptation geraken.


Dit alles was niet genoeg voor hem. Hij wilde een tastbaar statement voor zijn misstap. Daarvoor is hij naar een beroemde tatoeëerder gegaan. Op zijn onderarm prijkt nu een mooie vrouw, zittend op een ticking klok waarbij tranen over haar wangen biggelen.


Ps: Drugs maken meer kapot dan het leven kan goedmaken.

De Rollatorman (deel 2)

look alike van de rollatorman

Dan zit ik tijdens mijn Revalidatie in een mooie setting te luisteren (wel in het Duits, aber das ist kein Problem) naar een interessante therapeutische uiteenzetting over spieren en kracht in relatie tot een wel of niet goed functionerend lijf. 

Zonder meer een interessant onderwerp. 

De Therapeut doet zijn betoog heel goed. Hij verhaalt niet zoals de meesten van zijn collegae het maar trekt de aandacht onder de aanwezigen door, vragen te stellen. 

Voordeel hiervan is dat iedereen met zijn of haar gedachten bij de les getrokken wordt, positief meedoet in het aandragen van antwoorden uit een gemêleerd eigen repertoire.

Dan noemt de therapeut de naam van een heer met een rollator. U weet wel, degene over wie ik geblogd heb net voor oud en nieuw.  tik hierachter op de link voor het verhaal  > Een kerstgedachte

Hij is rustig en doet mee aan de interessante discussie wanneer hem een vraag wordt gesteld. Zijn naam zal ik later noemen maar ik fantaseer er intussen stevig op los want de discrepantie die ik met deze naam en de Rollatorman heb is, ongekend en lustig.

Dan is de Schulungs bijeenkomst afgelopen en sta ik gepland voor de Muki Bude. Dus laat ik het aanwezigheidsformulier aftekenen (denn so sol das sein) en ga de trainingsruimte binnen. Bijna alle apparaten zijn bezet. Ik ga als een jager die op de loer ligt naar een prooi naarstig op zoek naar een vrij trainingstoestel. Dat is snel gevonden en kan dus ga snel beginnen met mijn revalidatieprogramma. Voor vandaag heb ik armen, benen en onderrug op mijn performance.

Ik neem plaats op dit mooie trainingstoestel. Ik kan er twee verschillende  oefeningen uitvoeren, toegedacht voor mijn schouders, rug en triceps.

Ik ga met verve aan de slag. Vóór mij in mijn vizier, zie ik op een beentoestel de Rollatorman zitten. Hij doet plichtsgetrouwd zijn oefeningetje en strekt zijn benen een aantal keren in een z.g. leg extension. Na de inspanningen wacht hij om op adem te komen en tegelijk de ontzuring toe te laten in zijn smalle frêle benen.

Dan opnieuw en nog eens. De pauzes zijn groot gemeten in tijdsbestek, voor mij veel te lang. Maar zijn mimiek en methodieken maken dat ik hem blijf observeren. Ik kan moeilijk de hele tijd naar de grond staren. Door de buitenramen komen ettelijke zonnestralen naar binnen die zijn gezicht aaien en weldadig strelen. Hij wordt nóg rustiger.

Vreemd, maar door zijn rustige presentie word ook ik iets rustiger, kennelijk is dit besmettelijk. Meer voor hem dan voor mij zal even later blijken.

Ik pak mijn eigen (draad) oefeningen weer op en ga door met trainen, vele herhalingen met minder kilo’s aan gewichten. Dan kijk ik de Rollatorman aan van opzij en het is net alsof hij veranderd is in een vleesgeworden standbeeld in zijn zwarte met de naam Adidas bedrukte trainingspak.

Ik kijk nog eens en zie dat zijn kin omlaag wijst en zijn nek aangespannen hangt ondersteund door Atlas de draaier die zijn hoofd onvermoeibaar omhoog houdt! Stoïcijns, rechtop zittend blijkt mij dat de Rollatorman zijn oogleden aan de binnenkant aan het bestuderen is en kennelijk verzonken is in diepe overpeinzingen. Ik wil hem niet wakker maken, want hij en Atlas de draaier zouden kunnen schrikken en het hoofd op de grond doen vallen, in mijn fantasie dat dan weer wel! 

Door andere omgevingsgeluiden wordt de Rollatorman wakker als een dief in de nacht en meteen gaat hij door met zijn oefeningen alsof hij betrapt is met nietsdoen.

Maar goed dat ik hem niet bij zijn achternaam Schimanski heb genoemd. Dat zou voor hem pas schrikken geweest zijn. 

Ik weet niet of hij met zijn voornaam Horst heet en ik weet ook niet of hij Tatort volgt of leuk vindt. De fictieve Horst Schimanski is zijn tegenpool in alles.

Wat ik wel weet is dat de Rollatorman nu veel beter beweegt en meer zelfvertrouwen heeft dan toen ik hem voor de 1^e keer ontmoet heb.

Voorstelbaar is hij goed op de hoogte van zijn route op dit trainingsparcours. Zijn rugoperatie is goed verlopen. De tijdspanne tot volledig herstel duurt hem te lang maar hij kan weer beter voor zijn vrouw gaan zorgen…..........Nicht Immer aber Immer besser,

PS: De ReHa in Geilenkirchen brengt alles wat jij als cliënt zelf wilt of er voor over hebt om beter te worden. Máár, je moet er wel wat voor doen en overhebben. Namelijk, alles wat je niet oefent of genoegzaam beweegt gaat terug in kracht, lenigheid, conditie en samenstelling van spier tot bot.

Je lichaam zal niet meer investeren in wat jij zelf ook niet wilt of kunt doen. Dat is een navrante vastgestelde wetenschap

ps: Vandaag 15 januari afscheid genomen en gesproken met Herrn Schimanski in de ReHa te Geilenkirchen. Blijkt dat afgelopen week-end zijn vrouw plotseling en onverwacht is overleden na 65 jaar samen lief en leed gedeeld te hebben. De kinderen regelen nu de begrafenis etc. Hij is in de ReHa. Niet om te oefenen denk ik maar om ff de gedachten af te leiden van het overlijden van zijn steun en toeverlaat. Hem veel sterkte toegewenst met zijn intrinsieke ondraaglijke verlies. Ik zag hem bijna denken van kon ik maar naar mijn vrouw.......


tjus Han