Ferrum en gevlogen hoop

Een fantasie voorstelling van een mooie natuurlijke ingesloten vrijheid, zo ver als het menselijk oog kan interpreteren door de mazen van dit hekwerk heen.

De groenige natuur vermengt zich met -ver op de achtergrond- existerend blauw, van bergen, stranden, zee of lucht in een aerodynamische vormgeving.

De meteorologische weergoden zijn welgezind en laven en mengen de natuur met licht, zon en warmte tot prachtige kleurspelingen en bloeiende groei-spurten.

Mooi maar dan is er een waarneembare parmantige obstructie, in de vorm van een ijzeren hek. 

Ferrum is de Latijnse naam voor ijzer en deze metaalsoort bestaat uit diverse sterke en nog sterkere "stalen" geledingen.

2000 jaar voor christus is ijzer 40 tot 95 keer zoveel waard als zilver. Maar ja, ijzer is gemakkelijker uit de mijnen te winnen dan zilver. Dus verandert vraag en aanbod waardoor zilver en ook brons veel duurder wordt dan het naïeve gemakkelijke overdadige ijzer.

IJzer is belangrijk als instrument, wapen en gereedschap en is bovendien zeer hard en economisch doeltreffend. Vele hoogovens spuien hoge vurige temperaturen uit om ijzer te vervormen, te smeden en te gieten in alle gewenste vormen die ertoe doen vooral in economische normstellingen en geldelijk gewin.

Omdat ijzer zo sterk is wordt dit in dunne spaghettislierten verward tot draden. IJzer houdt  eigendommen en levende have binnen bereik van de eigenaar en geeft stilzwijgend en resoluut  grenzen aan, waar niet aan getornd mag worden.  

Vreemd, maar op deze foto is goed te zien dat ijzeren spaghetti vergaat onder de weersinvloeden na een gedegen roest-periode maar toch ook fantasievol oplossend gericht bezig blijft. Want deze dradige verwardheden mogen de natuur nooit en te nimmer inperken. (Fly away my little iron paraguayo)

IJzer weet wat vrijheid is, want dit buitenaardse materiaal dat met behulp van meteorieten naar de aarde is gebracht en neergestort talloze jaren lang door in te slaan in de bovenste maagdelijke aardkorst. Daar afwachtend in de hoop op ontginning en bij toeval door de mens ontdekt…

Dan wil het gekenterde dradige spaghetti ijzer dat op de foto is weergegeven, vluchten en onbezonnen genieten van de vrijheden net als die van de vogels, de feniksen en andere vliegende soorten,

Dan maakt ferrum  zich los van zijn naaste spaghetti slierten en vliegt eender als de gevleugelde vogels weg, naar de onbekende horizon, vrij van lasten en slaafse onmenselijke gedwongenheden…..

Als en naar de vorm van een sierlijke vogel die op weg is naar heroïeke vrijheden, waar dan ook……  

Rooie Zombie,

Stel je eens voor. Je groeit jarenlang als boom in de mooie vrije natuur. Tussen je eigen culturele groepering van dennenbomen. Frank en vrij. Wiegend in de wind. Snuivend aan dennennaalden van illustere naasten.

Leven doorgevend via dennenappels die parmantig etaleren op de zachte grond aan de voet van de boom en daar het leven doorgevend, niet als gepland constructiehout maar als eco hout, zuurstof doorgevend ...om de wereld iets luchtiger te maken!

Vervolgens door afschuwelijke zaagmachines, gestript, gespleten en gemillimeterd te worden, de lichaamssappen onderweg naar de luciferfabriek verliezend uit de houten bloedbaan.

Dan gedroogd worden in een kunstmatige stinkende omgeving. Ondersteboven opgehangen, uitgemergeld en volledig uitgedroogd aan het einde van het dennen Latijn.

Door machines met het hoofd ondersteboven gekanteld, gedoopt door een rode melange/smurrie van witte fosfor, kaliumchloraat, zwavel en tenslotte gom. Giftig, dodelijk als een kernkop van een fatboy, de wijlen atoombom.

Een illusie, een walgelijke gedachte die veronderstelt dat de kleur rood van stromend bloed, leven inblazend in de onschuld van een houterig uitgedroogd stukje aanmaakhout zou kunnen zijn...

De opgesmukte lucifer-roodkop is mooi onschuldig en wil nog iets wil maken van zijn opgedrongen gekunstelde bestaan. De gepresenteerde bloedbaan in de rode kop is een illusie. Rood is kennelijk een parallel voor dood...

Dan een schrijnend gevoel aan de oren, geschuurd langs een strip opzij van een lucifers dodenkist, de ene na de andere lucifer-roodkop, hetzelfde lot ondergaand. Steeds weer vastgepakt door de mens met twee vingers.

Dan als ultiem misbruik gehouden aan een droog vloeipapier met gedroogde tabak. Gelijk aan een smeuïge tortilla uit Mexico.

Deze opwelling barst uit in een vuur en vlam. De rode kop van de lucifers is na deze laatste krachtinspanning zwart evenals de houten crucifix eronder vast gesmeed, die zwart af-blakert.

Het vuur zet tabak en vloei in brand en smeult verder af in het reine genot van de inhalator, de mens..

De genot zoekende mens zuigt het leven uit de sigaret, die dodelijk en grijs beklemtoont wat gaande is, stil zwijgend en stil lijdend ondergaat de ene na de andere sigaret de helse tortuur,

Dan is er hoop. Een rood-koppige lucifer ziet wat er in gang gezet is. Hij bastelt in de lucifersdoos armen en benen in een cohesie met de allerlaatste overgebleven lucifer rood kop.

Dit samenstel trapt als een heuse AED uit de doodskist en voordat de lucifers aan de schurende zijkant zijn dodelijke tortuur verder kan uitvoeren, beëindigt dit samenstel hun- en het einde van de slaafse sigaret, in.

De rood-koppige lucifers en de tabak-vloeiende-sigaret zullen geen volledige burn-out krijgen. De karatetrap doet wonderen,

Deze keer niet...