Translate

vrijdag 11 juli 2014

Zo kan het toch ook!

Onbaatzuchtige maatschappelijke kanjers,

Je hebt ze in alle soorten, maten en gewichten. Ze lopen nooit te koop met hun verdiensten. Ze doen gewoon en dat is tegenwoordig eigenlijk al gek genoeg. Of uniek? Ik zal er deze keer eentje uitkiezen uit de categorie die niemand in gedachten heeft, ook hijzelf niet, namelijk de dorpsdokter.

Dorpsdokters een uitstervend beroep of toch nog maar net niet?  Dat ligt er helemaal aan. Overal op het platte land worden de meeste sociaal maatschappelijke voorzieningen minder of zelfs gesloten.
Wat zien we tegenwoordig steeds meer gebeuren in de dorpen?
Niet renderende buslijnen worden geschrapt. Jonge mensen gaan er weg om te wonen, te werken en te leven dicht bij de voorzieningen in de steden centra. Huizen zijn te duur en hypotheken maar moeilijk af te sluiten voor starters op de woningmarkt.

De categorie senioren achterblijvers hebben tegenwoordig steeds meer het nakijken. Hun woningen zijn onverkoopbaar. Een plaats in het bejaardentehuis is extra moeilijk verkrijgbaar volgens nieuwe- in het “leven” geroepen onmenselijke puntensystemen. Daar komt bijna niemand meer voor in aanmerking. Het gevoel van bijna gevangen zijn in je eigen geïsoleerde omgeving is aanstaande.

Een extra hakblok betekenen de voorzieningen die geschrapt of sterk beperkt gaan worden. De AWBZ en WMO moet met extra draaien aan de knoppen de zorg garanderen en iedereen hun deel te kunnen verschaffen. De zorg wordt daarentegen steeds duurder. De WAO wordt ieder jaar met een extra maand uitgerekt. Dat betekent in de meeste gevallen dat mensen van 65 jaar in 2023 een zakcentje moeten hebben dat de WAO korting van dan 2 jaar kan wegpoetsen. De WW wordt steeds sneller weggeduwd richting bijstand.

Vanaf 55 jaar zijn de carrière kansen op een baan minimaal te noemen. De Nationale economische bezuinigingsdrang tegenwoordig is ongekend.

#Toch blijven er nog een paar kansen bestaan in de 55+ categorie om opnieuw te gaan werken.

Namelijk een 83 jarige gewezen huisarts Gottfried is sinds kort teruggekeerd uit zijn pensioen. Slechts en alleen om zijn medemensen niet in de kou te laten staan m.b.t. de medische (ouderen)zorg. 15 jaar geleden heeft hij zijn dokterspraktijk vaarwel gezegd en is hij wegens het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd gestopt met zijn florerende huisartsenpraktijk. Mooie reizen heeft hij samen met zijn vrouw ondernomen en op veel plekken in de wereld de zon zien opkomen, verwarmen en zien ondergaan.

Op een gegeven moment is hij klaar met reizen, vakantiegevoel en vrije tijd. Gottfried heeft niets zinnigs meer omhanden. Plots komt hem ter oren dat zijn arts-opvolger zwaar en ongeneeslijk ziek is. De praktijk die Gottfried eerder als pionier met eigen handen heeft opgebouwd zal mogelijk definitief verdwijnen. Dat zou automatisch betekenen dat de huidige 5000 inwoners zonder dokter komen te zitten. Het gevaar van een zware spookstad die zal overblijven van deze mooie plattelands plaats is naderend en moet afgewend worden.  Winkels, horeca en andere detailhandels zijn al bezig met hun biezen te pakken om te verhuizen naar elders. Om maatschappelijk en financieel het hoofd boven water te kunnen blijven houden.

De licentie voor openhouden dorpsartsenpraktijk mag gevoelsmatig niet in handen komen van stadsmensen. Het gevaar dreigt dat zij snel en definitief gaan snijden in de dorpse voorzieningen die er nu wel nog zijn.

Ondanks zijn pensioengerechtigde leeftijd blijft Gottfried betrokken en verantwoordelijk voor zijn medemensen in deze afgelegen dorpen. Voor deze bijna dichtgeslagen voorzieningendeur zet hij dan ook de -stalen- neus van zijn schoen. Waardoor deze deur niet op slot kan gaan.

Echter zijn overnameplan kan niet eenvoudig met een pennenstreek en een volmondig ja beklonken worden. NEE, hij moet een heus toelatingsexamen doen. In 15 jaar verandert er nogal wat in de medische wereld, medicijnen en aanpak. Gottfried is onbewust toch wel slim als een vos geweest want tijdens meerdere vakantie periodes heeft hij geregeld nog doktersdiensten waargenomen bij zijn vakbroeders en hen professioneel vervangen. Dit betekent dat hij genoeg affiniteiten met zijn professie heeft onderhouden. De toelating behaalt hij dan ook met een positieve afsluiting.

Zijn huidige vakbroeders zijn ook inmiddels voor het grootste gedeelte de leeftijdsgrens van 60+ gepasseerd.

Hoelang Gottfried nog onzelfzuchtig zal kunnen blijven werken voor de samenleving is de te stellen vraag. Ook hij heeft sneller dan voorheen last van de tand des tijds. Het platteland van huisarts Gottfried wordt sowieso een spook omgeving. Een kwestie van tijd. Maar ja waar is dit doemscenario anders. Dokterspraktijken, vergrijzing, sluiting basisscholen et cetera

Elysium is nabij ook voor jou Godsvriend


In Nederland worden we steeds ouder en moeten we doorwerken –werk of geen werk- tot?