Niet met jolly jumper onderweg maar met stylo. Een verweerd stalen ros, dat dan weer wel. Oud, versleten, verweerd gezicht, sterk nog steeds, lasten dragend onder verzwarende omstandigheden net als ik, over een rustig tracé met rotondes en afwisselende straatverlichting overdag in groen en rood.
Netjes stallen wij stylo droog en beschut bij de Schrieversheide. Stylo zal trouw op ons wachten. Maar hij is gewond en lekt zijn bloederige olie eigenschappen, als hij maar niet in het zicht van de haven leegbloedt.
Woensdag gaat hij naar de stylo dokter. Ik hoop niet dat ik hem moet laten euthanaseren. Dat zou mij veel leed doen voor mijn -al 13 jaar- trouwe vriend. Hoop doet leven, nietwaar! Maar als het moet dan moet het, brrrrr......Goed gemutst en voorzien van stevig schoenenmateriaal gaan we op weg via de longwalk route op de hei. Via bospaden, omhoog en weer omlaag. De knoppen van de gepasseerde bomen en struiken zitten barstenvol goede moed en voorjaarssappen om luikend te ontspringen bij de warmte van ietsiepietsie nederdalende zonnestralen, die óns loopbaan pad daar, super aangenaam maken.
Dan zien we een mooi panorama aan onze ooglensen voorbij paraderen. Net als in de woestijn met een rode beek als fata morgana dwingend om langs te gaan door honger en dorst aangedreven...
Ik waan mij als in de western met Bud en Terence (niet die van Huang) maar HILL. Wij gaan dan ook up hill door het witte droge kietelende zand, meter na meter. De schoenen zijn niet moe en kennen geen dorst, dus wij ook niet. Gestaag volharden wij op onze route.
Down hill is geen optie op deze quest for stretching en outdoor participatie. Genietend van iedere stap in Broensem op diens hei. Het panorama blijft langszij met ons meetorsen, zover onze ogen reiken.
Dan vinden wij het etablissement en bestellen wij een rond smakelijk gerecht. Niet de lachwekkende pratsjerige bonen van Bud en Terence maar wel een gerecht van oogstrelende kleur en eendere omvang.
Even later spelen de weergoden op en plensen hagel en natte sneeuw over de hei en haar kroost.
Even maar en vooral plaatselijk, nat, koud en guur.
Bijna thuis samen met de trouwe stylo is daar alles droog zonder deze dag ook maar nat te zijn geweest.
Helaas stylo bloedt nog steeds, heeft hij een opleving of levert hij een van zijn laatste krachtinspanningen voor ons, zal ik 911 bellen? Of wachten tot woensdag voor consult bij de stylo dokter......
Fijn weekend voor jullie,
Gr Han
Gr Han
