Vanochtend staan mijn wederhelft en ik na het inkopen van
onze winkelwaren aan de kassa. 2 files zijn te veel van het goeie, weliswaar in
afwachtende modus. Dus volgt nog voordat eventuele irritatie kan opkomen, de
Duitstalige omroepster met een zwoele stem alla Heino; “Sehr geehrte Kunden
Kassa 2 is jetzt fur Ihnen geoffnet.
Om dit buitenlands vocabulaire kracht bij te zetten gaan de
lichtjes van kassa 2 aan in volle gloed net nog zonder sirene. Het lijkt wel
een overdag kerstmis situatie met een spontaan verlichte kerstboom. Maar dat
staat nog te gebeuren, over een aantal weken. Op de zwoele stem en zo kom ik terug. Ik typ eerst nog een beetje aan de inleiding,
Ik heb mij deze ochtend al weer eens verwonderd. Op de
parkeerplaats lijkt geen plek meer vrij. Ik rij toch op en zie alleen de eerste
drie rijen bezet. Daarna is er een zee van ruimte. Je moet wel de extra mile
willen gaan ook al zijn dit in meters er maar 50 extra op de stappenteller.
Dan loop ik naar binnen, ik mag de kar duwen in dit grijze
onofficiële formule 1 circuit. In het begin is het druk op de winkelpaden maar
naarmate we de kern van de zaak naderen! ontstaat er her en der
bewegingsruimte. Wel moet ik steeds uit blijven kijken voor alleenstaande
karren waarvan de duwers in geen velden of wegen te zien of te bekennen zijn. Waarom
vallen die karren mij op? omdat ze de doorgang volledig nutteloos en doelloos blokkeren.
Gelukkig zitten er geen toeters op de winkelkarren. Zou af en toe wel handig
zijn, maar ja dan krijg je weer geluidsoverlast of zo. Dat is niet wenselijk.
Terugkomende op de zwoele stem; Uiteindelijk is onze inkoophonger
gestild. Mijn wederhelft en ik staan dus geduldig in een ietwat te lange rij
als die winkeljuffrouw met de zwoele stem het rode kruis op de winkel-autosnelweg
opheft en het ongeduldige verkeer van winkelkarren op haar spoor toelaat.
Ik denk al met een beetje humor van; wie gaat er nou als
haantje de voorste over de meet zonder oog op de verliezers. Ik ben alert maar
wordt in mijn bewegingsvrijheid totaal belemmerd. Er staat een oude man pontificaal
voor mij in pole position aan een rek en is aandachtig de uitgestalde waren aan
het bekijken. Had hij dat maar niet gedaan. Ik zie dat hij een hoorapparaat in
heeft. In zijn geval zou dit best eens een geluiddemper kunnen zijn voor zijn
wederhelft. Op stand nul geschakeld.
De man reageert dus niet op de zwoele stem dat er een kassa
extra geopend wordt. Achter hem staat een blonde krullenkop die bij hem hoort.
Bij haar is het grijze haar overwoekerd door een onnatuurlijke jeugdige blondheid.
Zij is wel goed van gehoor. Zij slaat haar Oost-Indisch dove man hard op zijn
rug en duwt hem met de kar bijna omver. De man schrikt ontzettend. Volgens mij hoeft het voor hem allemaal niet meer zo snel. Dan ontstaat er tussen beiden een
verbaal orakelend misnoegen over de manier van- tot het niet reageren op
belangrijke maatschappelijke kwesties en nodeloos tijdverlies.
Beiden lijken geïrriteerd en lopen naar de rolband voor de
kassa. Hun theatraal gedrag verdwijnt langzaam maar zeker. De man mag of moet
hun inkopen ter waarde van 29 euro op de loopband leggen. Terwijl de loopband plichtgetrouw het werk
doet en de inkopen tot binnen handbereik van de kassajuffrouw poneert, is de
wederhelft op haar beurt een blokkade voor de staart van het peloton.
Alleen de
voorhoede is nu afdoende in stelling gebracht. De achterhoede -mijn wederhelft
en ik- hebben dus het nakijken. LOL. Ik heb het idee dat ik in een slapstick
film terecht ben gekomen.
Mijn wederhelft fluistert mij toe van; ik moet ze niet
aankijken want dan barst ik uit in een lachsalvo! Ik geef haar met mijn big smiley
van oor tot oor, groot gelijk.
De loopband is helemaal vrij tot aan de kassa. Ik moet
echter door haar imposante mini figuur wachten tot het haar zint om naar voren
te lopen, waarna zij haar beurs trekt met zwarte argusogen.
De blonde krullenkop draait zich ietwat opzij en ik kan een
blik op haar gelaat werpen, spreekwoordelijk dan.
Ik weet het niet maar ik denk
van; arme man wat heb jij uitgevreten om dit elke dag mee te moeten maken. Een
andere beschouwing zou kunnen zijn dat zij elkaar verdienen met hun kat en hond
act. Ik wens hen daarbij voldoende plezier!
