Het thans natte gure weer belooft niet veel goeds de komende dagen. Carnaval is als toegevoegde kunstmest. Een fabrieksmatige tendens van periodieke lenteweer keuring.
Maar na de carnaval wanneer het gure weer aan banden is gelegd, dan pas kunnen de boeren ploegen en zaaien na de zoveelste te zachte winterwende. Het voorjaar komt eraan.
De krokussen luiden nu reeds in hun stil blauwig harnas met zinnestrelend trompettergeschal halsreikend het einde van de wintertijd in.
Af en toe een zonnestraaltje maakt dat de wereld weer opveert, de dieren uit de winterslaap gehaald worden en weer amputant bezig zijn, wanneer ze het lef hebbuh om het pad van de mens te durven doorkruisen.
Een paar zonnestraaltjes zijn als startschijn genoeg voor de flora en ook de fauna om te mogen groeien en te bloeien.
Zonder regels, dogma's of verantwoordelijkheden, kriskras door elkaar maar elkaar toch glansrijk te durven dulden. Niet afgunstig te zijn op fabuleuze tinten maar zelf te werken aan een kleurenpalet van jewelste.
Uitwassen geeft het in deze foto niet alleen maar harmonie in kleur, grootte, weelderigheid en bestaansrecht.
De menselijke ogen worden gestreeld en de talloze vlinders zullen zich laven aan het leven in deze planten..en zulks verwachtingsvol, voortbrengen.
Een diersoort wens ik een te gekke jaargang, namelijk de bijene. want zonder bijen en zon geen leven!
Moge 2019 het meest fantastische jaar ooit worden..
