Translate

woensdag 27 maart 2019

Groene tijger


Gebrand op mijn netvlies, dit mooie kleurrijke pallet. De groene kleur oogt beheerst, ingetogen en ietwat monotoon. De tinten zijn hier niet zichtbaar omlijnd met een donkere abstracte kleur, maar wazig. 

Dit geeft de kans aan  belangstellenden om te zien wat de vervaardiger mogelijk niet bedoeld heeft, om uit te beelden.

Een mooi gegeven, dat iedereen de vrijheid heeft om te zien wat men blieft met puur eigen dromen en verbeeldingskrachten.

De kleuren vloeien, gaan in elkaar over op een vredige wijze.  Het in eerste opslag monotone groen heeft tal van schakeringen, nuances en tinten op de achtergrond, welke de voorstelling levendig en boeiend bepalen.

Groen is in de natuur de meest voorkomende kleur en wordt daarom geassocieerd met nieuw leven, prilheid en natuurlijkheid. Ook de kleur van hoop en vrede.

Spreekwoordelijk wiegt het gras, de kleuren groen en geel, het voortbestaan en de mogelijke prooi, nog vredig en ongestoord naast elkaar existerend. De trede op de ladder van de voedselketen is hierin alles bepalend.

De tijger behoeft geen nadere introductie. Deze met uitsterven bedreigde solist is altijd op zijn hoede. Zijn groene ogen bespeuren gevaar en zijn gehoor is een sublieme aanvulling op eigen overlevingskansen.

Deze kunstige weergave weigert honger, angst, dorst, opgejaagdheid, moederschap of tevredenheid nader te duiden. Dat is een aangelegenheid voor ieders eigen imagination.

In de gunstigste ontwikkeling, buigen en neigen de groene gewassen slechts en alleen voor de gouden gestreepte tijgertinten en vormen zij een weldadig rustoord met bevredigende beschutting. Al is het maar voor even. 

Om na gebruikt te zijn, weer uit te strekken, op te veren en verder te leven en te ploeteren in de opeenvolgende seizoenen, als een perpetuum mobile.

In de ongunstigste ontwikkeling worden de gewassen bloedrood besmeurd en afgebroken door een fataliteit en wordt een afgeschoten dier als schutterstrofee, opgezet en verscheept als hebbeding. De tijgerwelpen deerniswekkend achterlatend tot ook hun einde nadert,

Terence mijn complimenten,
Han