Padden (bufo’s) en kikkers (anura) en dergelijke amfibieën
zijn niet bang om nat te worden. Ze zoeken een habitat of veilig onderkomen
ergens in Europa. Waar, dat maakt hen niet zoveel uit. Er moet wel vreedzaam
geleefd kunnen worden in co existentie met anderen, lees groteren in de
voedselketens op aarde.
Een bufo heeft maling aan (lands)grenzen of op notarieel papier
beslechte eigendomsrechten. Daar waar Bufo gaat, daar staat hij en doet zijn
ding. Bufo is met weinig tevreden en leeft in volledige harmonie met zijn
omgeving.
Het voordeel van bufo is dat ie zijn kop dichthoudt, althans je hoort
hem niet. Zijn neef Anura is gezegend met een kwakblaas. Vooral nodig als
lokinstrument voor soortgenoten. Maakt af en toe een herrie in het voorjaar waar
je niet goed van wordt (vals zingen) vooral als ze in een orkest een deuntje
mee kwaken of kwekken.
Mijn woning heeft exterieur een stenen trap. Onderin is er
een putje gemaakt om doorsluizend hemelwater waardig en selectief af te voeren
als een waterval. Dit putje ligt ingebed in een stenen vloer. De cementophoging
onder de stenen zou eigenlijk afgemeten recht en waterdicht moeten zijn.
Nou wil het feit dat mogelijk hemelwater debet is aan een
slijtingsproces van rul cement. Want er zijn net als in een grot een aantal
ruimtes ontstaan die NU een plezant, lees plezierig, onderkomen geeft aan onze bufo, sinds jaar en dag.
Ik weet niet hoe oud een bufo kan worden maar hij is een
vaste kraker en deel-huisgenoot geworden van ons menselijk habitat. Hij leeft
van insecten en op zijn stenen onderkomen met uitstulpingen binnen zijn bereik wordt
nooit en te nimmer een dood insect of überhaupt een insect aangetroffen.
Wij van de menselijke tak voeren hem niet, we geven hem als
blijk van waardering genoeg vrije ruimte om zijn eigen ding te kunnen en
blijven doen. Wat we wel zien is dat bufo met zijn soortgenoten kan
communiceren op een verbale- maar ook op een non verbale aard en voortplantingswijze.
Hij heeft geloof in de labiele toekomst en vindt het vooral prettig “toeven”
bij mij en mijn gezin. Hij betaalt geen huur maar neemt gewoon zijn leefplekje
in, in ons habitat. Leuk hé!
Bufo heeft ons ook deelgenoot gemaakt om zijn en onze eventuele
angsten te overwinnen. We zijn gewend zo niet gehecht geraakt aan hem. Wij zijn
niet meer bang voor hem en hij is helemaal niet bang voor ons. Het is wel
altijd uitkijken geblazen om niet op hem te trappen. Dat komt door zijn
camouflagepak en –kleuren maar ook omdat hij angstvrij is. De mens –wij dus-
hebben hem nog nooit een strootje in zijn weg of op zijn pad gelegd.
Volgens mij denkt hij
van; ik trap niet op jullie
mensen dus dan zullen jullie ook niet op mij trappen…. Toch weer een mooie geweldloze gedachte.
Alleen, Bufo weet niet dat wij veel zwaarder zijn dan
omgekeerd evenredig het geval is.
De laatste tijd gaat hij helemaal niet meer opzij en blijft
als het ware in het looppad staan als een ridder te paard op een smalle brug,
getooid met lans en schild en harnas.
Hij wacht ons op op zijn ingenomen eigen territorium onderin
op de stenen plavuizen vloer. Dat is his world geworden. Er liggen bladeren en
het is er zwoel en vochtig nat. Kortom een ware vakantieplek voor onze Bufo.
Vanmorgen is het weer zover. Hij staat als het ware breed
geschouderd op zijn “vloerdomein”. Er ligt een hoop bladeren en veger en blik
staan klaar om zijn overzicht en territoir overzichtelijk te maken. Bufo denkt
er niet aan om ook maar een centimeter opzij te gaan voor zijn menselijke
onderdanen zoals hij mij en mijn gezin schijnt in te schatten.
Fier, trots en onbewogen als een standbeeld, star voor mij
en mijn gezin om de komende confrontatie als het ware snel af te slaan. Ik begrijp
zijn gematigde offensieve houding niet. Bovendien heeft bufo priemende, verzengende en dwingende ogen die
groter lijken als zijn eigen lijf en leden.
Bufo is in staat om verbaal en non verbaal in staat om te
communiceren. Want in het uitgeslepen onderkomen zit zijn soortgenoot van
andere kunne. Hoe ik dat weet? Zoiets zie je. Maar dan moet je wel het hele
plaatje kunnen en willen zien.
Als ik weer een keer de blader omgeving heb gekuist met
veger en blik blijkt pas waarom Bufo er staat als een ware rots in de branding.
Zijn vrouwtje is voor driekwart weggekropen in hun onderkomen. Echter plots beweegt
er nog iets op de plavuizen. Een miniatuur Bufo van 3 cm. Meneer Bufo is non
verbaal aan de slag geweest –tjakka- en heeft zijn AOW en nageslacht veilig
gesteld.
Ik denk dat de natuur en dan in het bijzonder alle andere
wezens dan de mens meer vertrouwen hebben dat het weer goed komt, dan andersom.
Later blijkt dat er nog een verder Bufo kleintje wandelt met een lichaamsscore
van bijkans 1 cm. Deze laatste is wel bang want hij kruipt bij het zien van
mijn cameralens weg tegen de muur.
Dus de uitkomst van de symbiose is dat ik het Bufo
onderkomen niet opnieuw kan en mag dichtmaken met cement en dat we elkaar moeten
blijven tolereren. Het enige dat ik wil bespreken met Bufo senior is dat er
slechts een beperkt aantal plaatsen zijn in zijn onderkomen. Hij heeft recht op
wat hij nu heeft ingenomen. Ik wil echter geen verdere uitbreiding van Bufo.
Het schijnt dat ik me hiervoor geen zorgen hoef te maken want in tegenstelling
tot de mens weet de Bufo van natura wanneer genoeg, genoeg is. Hoop ik!
Bufo zal mij niet uit mijn woning wegwerken, althans dat
hoop ik. Namelijk, jonge Bufo’s gaan zelf voor hun eigen territoir –elders-
zorgdragen.
Zo niet dan ga ik aangifte doen van het kraken van mijn
woning, have en goed. Of ik kom op voor mijn habitat. Dan moet ik wel wachten
tot ie in zijn winterslaap is gedoken om de koude te weerstaan in zijn morbide
amfibische natuur. Dan kan ik ‘m gemakkelijk verbannen en verplaatsen. Ik hoop
niet dat ik dergelijke stringente maatregelen hoef toe te passen. De toekomst
zal het echter uitwijzen.
Bufo’s en vooral Anura’s hebben vele natuurlijke vijanden
zoals vissen, vogels, zoogdieren en reptielen. Veel soorten worden direct of
indirect bedreigd door de mens, een aantal soorten is hierdoor sterk bedreigd
of uitgestorven. Ze worden NU gelukkig vaak beschermd door de WET.
Het Bufo mannetje is veel kleiner en schijnbaar hulpelozer
dan zijn vrouwtje…. Baas boven baas!
