![]() |
| long blond animal |
LBA, Op afstand in het vizier,
niet durven te veroveren. Wat doet GO dan? Ze schrijven er een love song over en laten hele
zalen melancholisch mee genieten en zwiepen over liefdesverdriet, Ah Ah Ah Ah Ah ingepakt in een zwoel uptempo.
De song gaat over een gemiste
droomkans m.b.t. een chick die ertussenuit gepeerd is door de te lange faalangst
van een nerveus groentje. LBA blijkt voor dit groentje onvindbaar in het leven dat al snel te volwassen
is geworden. Een verloren super kans op eeuwig geluk, met zijn tweeën.
Met een zinderende foto van een long blond animal, met nadruk op
animal, laat ik wat gedachten vrij.
Mijn versie van LBA;
Deze ogen weerspiegelen de ziel van een uniek individu. Mooie ogen in een mooi
hoofdje geplant betoveren sowieso ieders wereld nog indringender. De hele essence of
being, speelt rondom de ogen. Jouw lange donkere stugge wimpers hebben het in
zich om er op subtiele aard een heimelijk gordijn van excellente accenten
omheen te leggen. Beauty in de dop.
LBA, zintuiglijk aanvaard
zijn jouw ogen uiterst scherp ziend als vanaf een roze wolk omlaag, kleuren en
contrasten onderscheid jij als geen ander, niet normaal dit kleurenpalet. Jouw
ogen doorgronden de wereld en personages als een MRI-scan en onderscheiden allerhande
niveaus tot op het bot, zowel positief als ook de categorie met de bedenkelijke eigenschappen.
Jouw genetische aard is behoedend als van een overstijgend karakter. Jij ruikt
gevaar en naderend misbruik met je mooie evenwichtige gestroomlijnde neusvleugels vanaf grote
afstanden wanneer zij een pad in jouw richting trachten te effenen.
Wanneer jouw nieuwsgierigheid
is gewekt laat jij je voorzichtig benaderen onder eigentijdse strakke regie. Jouw
uiterst behoedzame wederzijdse afstand en aaibaarheid wordt door sommige
kleffer-s als arrogant betiteld. Want jij verdoet geen tijd of moeite aan hen
die jouw niet waardig zijn. Dit alles is gebaseerd op zintuiglijke
waarnemingen en bovenal je zesde zintuig. Je innerlijke alarmbellen luiden altijd
vrij snel. Je hebt ten slotte al veel meegemaakt op het pad van je levensloop.
Jouw kleding dan; je
houdt van kastanjebruine pasteltinten en down to earth patronen, als van een
camouflage kledinglijn, opzichtig maar vooral door warme- en intense kleuren. Op afstand oogt jouw kleding ondoorgrondelijk, nogal mystiek met een enorme
aantrekkingskracht op het leven rondom je. Jouw kleding herbergt tal van
thermos regulatie mogelijkheden, nice and cool. Jouw odeur
vanaf de huid ruikt aromatisch door de kleding heen en op partners sensueel
zo niet seksueel.
Dan neem ik de gok op een
heuse afgang en stap op je toe. Vanaf verre afstand oog je gracieus, lang,
blond, tenger, gespierd en vooral op en top vrouwelijk. Nabij gekomen zie ik
dat je geen schoenen draagt. Een statement misschien? Jouw tenen zijn donker
geaccentueerd of geverfd. Je staat elegant en sierlijk op de ronde
wereldbol te ogen. Tja, jouw ogen zijn van van grote afstand te zien, als donkere
prikjes in de ziel achter ieders netvlies. Van dichtbij zie ik een grote donkere
amandelvormige zee waarin men zich verloren waant en zal verdrinken. Maar ook gedroogde banen van tranen. Het leven is niet altijd makkelijk.
Kennelijk ben ik in al
mijn hartstocht geen gelijkwaardige partij voor jou. Jij bent veel groter dan
ik ooit zal uitgroeien. Zeker veel pindakaas gegeten in je jeugd en daarna uitgegroeid
tot een betoverende diva. Ik had niet gedacht dat je zo groot zou worden. Ik ga
je toch evenaren in lengte, bedenk ik me plots.
Ik klim in een boom vlakbij onze ontmoetingsplek en
kom na een korte klimpartij op gelijke ooghoogte. Jij nadert mij en komt binnen mijn
persoonlijke aanvaardbare persoonlijke afstand. Daar waar ik zeer weinig mensen toelaat. Met je mond nader je mijn mond. Je opent je zwoele lippen. Ik zie
dat je elegante vochtige tong een krulbeweging maakt. Ik sluit mijn ogen en wacht op jouw
smakkerd. Plots voel ik een briesje wind in de boomtop. Ik kijk op en zie dat je
je hoofd afwent en met je tong net naast mijn oor een groene tak omhelst en vermorzelt als een python bij haar prooi. Dan slik jij de groene bladenpracht in je mond door naar je spijsverteringskanaal.
Ik denk aan een amoureuze actie
en jij denkt aan eten. Met je tong bevochtig jij je lippen en wat ik vreemd vind
is het feit dat je de rest aan groene bladerenpracht laat leven. Dat vind ik zo
knap aan je, leven en laten leven. Ik vergeet mijn afgang en klim omlaag. Jij blijft bij me. Ik bedenk
me plots dat je een groot hart hebt en wilt zien dat ik veilig uit de boom
klauter en er niet uit duvel. Jij kent erbarmen en genegenheid. Daarom ben je ook als herbivoor geboren.
Tja, jouw hart weegt 12
kilogram, logisch dat je bent zoals je bent, aardig en ongenaakbaar. Vreemd
dat jouw skelet opbouw eender is als die van de mens. Toch two of a kind. Mooi
deze lijfelijke overeenkomsten.
Terug op de bodem met
vaste grond onder mijn voeten zie ik naast mij een aantal kleurige eetbare bloemen
gedijen. Ik breek er een paar af. Niet meer bloemen als nodig om mijn dankbaarheid
en vriendschap in een florissant statement aan te tonen en te bekronen.
Ik maak alweer de weg
omhoog. Echter deze keer niet via boomgekletter. Ik doe dit op een geheel
eigengereide methode. Met enthousiasme ruik- en kijk je naar de door mij aangeboden
bloemen, om deze daarna smakelijk te verorberen.
In deze flora en fauna
pracht ben jij gelukkig en voel je je thuis.
Long blond animal ik heb
je gevonden, ik laat je achter in je habitat want dat hoort ook zo,
mijn ideeënbus en muzikale afsluiting,


